In diverse media wordt bericht over een ontluikende trend binnen de evangelische beweging: een positieve houding ten opzicht van de alverzoeningsleer. Volgens deze leer zal ieder mens uiteindelijk door God behouden worden. Een korte analyse.
Voorstanders van de alverzoening doordenken niet de consequenties van hun standpunt. Ook zijn zij niet doordrongen van implicaties van de absolute heiligheid van God.
Gods heiligheid vereist absolute heiligheid van onze kant om in zijn nabijheid te vertoeven. Wanneer wij aan deze eis niet voldoen – en dat geldt voor ons allen – kunnen wij niet in zijn nabijheid vertoeven, nu niet, nooit niet. Wat overblijft voor ons, ‘non-heiligen’, is non-leven. De essentie van de hel bevat tenminste dit aspect: zonder God zijn. Zonder God betekent tevens zonder elk goed ding door Hem geschapen, omdat elk goed ding Gods nabijheid representeert.
Nu, Christus is gestorven voor de zonden van de mensheid. Hij heeft verzoening bewerkstelligd. Maar hoe geschiedt verzoening? Op basis van vrije wederzijdse bereidheid of unilateraal? Verzoening is enerzijds een daad van God in Christus (unilateraal aspect), maar vereist tevens een instemming van onze kant die gepaard gaat met verootmoediging, belijdenis van zonden en geloof in het offer van Christus (bilateraal aspect).
Dit alles betekent voor het alverzoeningsstandpunt het volgende:
1. Of God is niet zo heilig als Hij Zelf beweert; in ieder geval niet zo heilig dat het niet te matchen is met onze onheiligheid.
2. Of God is wel heilig, en (a) sommigen van ons worden geheiligd doordat ze tijdens hun leven geloven in Jezus en dus verzoend worden met God, terwijl (b) velen van ons na de dood tegen eigen wil in (want ze hebben immers Gods aanbod in Jezus verworpen) ‘gedwongen verzoend’ worden met God.
3. Of God is inderdaad heilig en besluit mensen na hun dood te redden buiten Christus om, buiten een offer voor de zonde om, buiten genoegdoening voor de zonde om. In feite had Christus net zo goed niet hoeven te sterven, want het kan dus ook zonder.
Laat het duidelijk zijn: met de alverzoeningsleer wordt Gods heiligheid aangetast, wordt Christus’ offer belachelijk gemaakt en de ernst van de zonde gereduceerd, voorstanders van de alverzoening als Sadhu Sundar Singh ten spijt! Het is niet compatible met het Christelijk geloof. Er mag dan sprake zijn van een nieuwe trend. Het blijft een oude dwaling die krachtig weerstaan moet worden.
Gearchiveerd onder: dwaling
Nergens in de Bijbel (en die is toch het hoogste en kostbaarste goed wat de kerk van Jezus bezit), vinden we ook maar íets terug over de alverzoeningsleer. Hóe sommigen ertoe gekomen zijn, deze dwaling dan tóch als waarheid te aanvaarden, weet ik niet. De Bijbel leert duidelijk dat er slechts één weg is tot God om met Hem verzoend te worden: het algenoegzame offer wat de Heere Jezus voor de gehele wereld heeft gebracht. “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij” heeft Hij gezegd. Vele wegen mogen dan misschien wel naar Rome leiden, er voert slechts één Weg tot God: Jezus Christus.
Daarnaast moeten we ons realizeren dat God niet veranderd is; wat Hij door Zijn heilige profeten en apostelen destijds neergeschreven heeft, is ook vandaag nog altijd van toepassing; schreef Hij destijds dat er een hemel is voor Christenen en er een hel is voor de niet-Christenen, dan is dit ook nú nog zo. Nogmaals: God is niet veranderd en zal ook door de eeuwen heen niet veranderen:
“Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid. Laat u niet medeslepen door allerlei vreemde leringen;” (Hebreën 13:8-9)
Laten we dus blijven bij wat de Bijbel leert en dátgene aan onbijbelse theorieën verwerpen wat mensen in hun onkunde en bijgelovigheid aan de man trachten te brengen.
Toch uitkijken hier Ton. De verzameling christenen komt niet noodzakelijkerwijs overeen met de ‘verlosten’ in de hemel. Hoewel Christus de enige weg is, zullen wij waarschijnlijk verbaasd staan om daar velen te zien die nu te boek staan al niet-christen. God kent het hart van de mens.