Op diverse internetfora ben ik de laatste tijd in debat geweest met atheïsten. Dat was niet toevallig. N.a.v. het atheïstische billboard bij Schiphol heb ik een artikelenreeks over het atheïsme geschreven. Wat mijn gesprekspartners vooral boos maakte was mijn morele argument tegen het atheïsme. Mijn redenering is dat de mens in het atheïstische wereldbeeld op zichzelf aangewezen is om te bepalen wat goed en kwaad is. Maar waar je ook zoekt een objectieve maatstaf is niet te vinden. Dat wil niet zeggen dat de atheïst geen moraal ervaart, integendeel, zijn zoektocht ernaar geeft aan dat er een innerlijke erkenning van een absolute moraal is.
Tot mijn voldoening merkte ik dat mijn argument niet weerlegd werd. Het zwaarste tegenargument was dat ik met een vooroordeel het debat inging. Tsja, als je een stelling (die nog beargumenteerd wordt ook) een vooroordeel wilt noemen, dan ben je gauw klaar met praten.
Ik ga nu nog een stapje verder: niet alleen weet het atheïsme met de mens als uitgangspunt geen fundament te bieden voor de innerlijk erkende moraal. Nu kan ik ook wel een volgende conclusie trekken: daar waar het niet lukt om deze moraal te verankeren, zal ze naar verloop van tijd eroderen.
De reden waarom ik deze conclusie trek? De werkelijkheid heeft het gesprek inmiddels ingehaald. Als christenen zien we daar al langer voorbeelden van (homohuwelijk, euthanasie, abortus, stamcelonderzoek, etc.), maar er zijn nu ontwikkelingen die ook de atheïst niet zullen bevallen. Toch moeten deze ontwikkelingen toegeschreven worden aan het atheïsme zelf.
Het eerste voorbeeld betreft een artikel in het Reformatorisch Dagblad over de atheïst Peter Singer. Hij vindt bijvoorbeeld dat pasgeboren baby’s minder blijk van intelligentie geven dan kippen of vissen en dus gedood mogen worden. Het tweede voorbeeld (het nieuws is al twee jaar oud) betreft een folder van het Duitse Ministerie voor Gezinszaken waarin ouders aangemoedigd worden om hun kinderen in de vroegste levensjaren reeds seksuele massage te geven. Kinderen van 4 tot 6 moeten vervolgens de bewegingen leren die bij de coïtus horen.
Ik hoop dat ik u niet te zeer shockeer met deze berichten. Ik heb het zelf ook niet bedacht en bespeur een duidelijk verband met het atheïsme. De infanticide (kindermoord) van Peter Singer is overduidelijk atheïstisch van oorsprong. De door de staat aangemoedigde incest uit Duitsland is een typisch product van een zgn. ‘waardenvrije’ seculaire overheid, die – net als het consequente atheïsme – uitkomt bij libertinisme (remmeloze vrijheid), hedonisme (lustzucht) en machtuitoefening.
Opmerkelijk is dat in beide voorbeelden de meest kwetsbaren, kleine kinderen, het slachtoffer zijn. Het ongeboren kind hebben we ‘gehad’, nu is ook het geboren kind niet meer veilig. Als christen denk ik dan: Moloch is weer in het land. Hoelang gaat God dit nog toestaan?
De vrijheid van het atheïsme leidt in zijn logische consequentie uiteindelijk tot een maatschappij van roofdieren en slachtoffers, onderdrukkers en onderdrukten. Het venijn zit ‘m in de staart en die staart zie ik aan de horizon zwaaien.
Gearchiveerd onder: atheïsme
> Ik heb het zelf ook niet bedacht en bespeur een duidelijk verband met het atheïsme<
Misschien wil je dit hele artikel nog eens heroverwegen, na alle vreselijke berichten in de media de laatste dagen over de katholieke priesters in Belgie. Misschien ook goed om even in de herinnering te roepen dat Belgie beslist niet het eerste land is waar de katholieke kerk zich op grote schaal aan kinderen heeft vergrepen.
Mvg, Jelmer
Ja ja ja, over roofdieren en slachtoffers gesproken…
>daar waar het niet lukt om deze moraal te verankeren, zal ze naar verloop van tijd eroderenTot mijn voldoening merkte ik dat mijn argument niet weerlegd werd<
Het is inderdaad voor een atheïst niet mogelijk een objectieve maatstaf voor moraal te geven, in de zin van een onbetwistbaar universeel eikpunt*. Maar dat weegt in deze discussie niet zwaarder dan jou onmogelijkheid om de onmisbaarheid (laat staan de ‘absoluutheid’) van zo’n absolute moraal te bewijzen. Daar waar moraal al 2500 jaar niet verankerd is (China, India) is er van erodering geen sprake en is het blijkbaar nog altijd heel goed mogelijk om normale gewetensvolle levens te leiden. En waar vinden we de meest meedogenloze roofdieren?! In het hart van het christendom, de hoeders van de moederkerk, die zich in Europa en Amerika massaal aan hun weerloze slachtoffertjes hebben vergrepen.
Het christendom heeft blijkbaar ook een staartje. Kunnen we hierover ook nog een duiding van je tegemoet zien?
* De atheïst heeft wel goed uitgewerkte evolutionaire verklaringen voor onze behoefte aan- en hang naar morele maatstaven. Op basis van deze verklaringen is het niet verwonderlijk dat in China en India, na 2500 jaar ‘erodering’, de mensen niet beter of slechter leven dan in het van oudsher christelijke westen, terwijl dat volgens jouw zienswijze wel zo had moeten zijn.
Tweede poging: eerste inzending was niet helemaal goed doorgekomen
>daar waar het niet lukt om deze moraal te verankeren, zal ze naar verloop van tijd eroderenTot mijn voldoening merkte ik dat mijn argument niet weerlegd werd<
Het is inderdaad voor een atheïst niet mogelijk een objectieve maatstaf voor moraal te geven, in de zin van een onbetwistbaar universeel eikpunt*. Maar dat weegt in deze discussie niet zwaarder dan jou onmogelijkheid om de onmisbaarheid (laat staan de ‘absoluutheid’) van zo’n absolute moraal te bewijzen. Daar waar moraal al 2500 jaar niet verankerd is (China, India) is er van erodering geen sprake en is het blijkbaar nog altijd heel goed mogelijk om normale gewetensvolle levens te leiden. En waar vinden we de meest meedogenloze roofdieren?! In het hart van het christendom, de hoeders van de moederkerk, die zich in Europa en Amerika massaal aan hun weerloze slachtoffertjes hebben vergrepen.
Het christendom heeft blijkbaar ook een staartje. Kunnen we hierover ook nog een duiding van je tegemoet zien?
* De atheïst heeft wel goed uitgewerkte evolutionaire verklaringen voor onze behoefte aan- en hang naar morele maatstaven. Op basis van deze verklaringen is het niet verwonderlijk dat in China en India, na 2500 jaar ‘erodering’, de mensen niet beter of slechter leven dan in het van oudsher christelijke westen, terwijl dat volgens jouw zienswijze wel zo had moeten zijn.
Tweede poging, eerste inzending was niet helemaal goed doorgekomen:
>daar waar het niet lukt om deze moraal te verankeren, zal ze naar verloop van tijd eroderenTot mijn voldoening merkte ik dat mijn argument niet weerlegd werd<
Het is inderdaad voor een atheïst niet mogelijk een objectieve maatstaf voor moraal te geven, in de zin van een onbetwistbaar universeel eikpunt*. Maar dat weegt in deze discussie niet zwaarder dan jou onmogelijkheid om de onmisbaarheid (laat staan de ‘absoluutheid’) van zo’n absolute moraal te bewijzen. Daar waar moraal al 2500 jaar niet verankerd is (China, India) is er van erodering geen sprake en is het blijkbaar nog altijd heel goed mogelijk om normale gewetensvolle levens te leiden. En waar vinden we de meest meedogenloze roofdieren?! In het hart van het christendom, de hoeders van de moederkerk, die zich in Europa en Amerika massaal aan hun weerloze slachtoffertjes hebben vergrepen.
Het christendom heeft blijkbaar ook een staartje. Kunnen we hierover ook nog een duiding van je tegemoet zien?
* De atheïst heeft wel goed uitgewerkte evolutionaire verklaringen voor onze behoefte aan- en hang naar morele maatstaven. Op basis van deze verklaringen is het niet verwonderlijk dat in China en India, na 2500 jaar ‘erodering’, de mensen niet beter of slechter leven dan in het van oudsher christelijke westen, terwijl dat volgens jouw zienswijze wel zo had moeten zijn.
Laatste poging, eerdere inzendingen waren niet helemaal goed doorgekomen, sorry voor het ongemak.
Ja ja ja, over roofdieren en slachtoffers gesproken…
“daar waar het niet lukt om deze moraal te verankeren, zal ze naar verloop van tijd eroderen”
China telt ongeveer 1/5e van de wereldbevolking (1,3 miljard mensen). Het confucianisme is daar al 2500 jaar het overheersende levensbeschouwelijke gedachtegoed. Het confucianisme kent, net als het taoïsme en het boeddhisme, geen opperwezen, geen ‘ziel’, en geen hiernamaals, en derhalve geen (absolute) verankering van de moraal. In China hadden we na 2500 jaar ‘erodering’ een soort hel op aarde moeten zien.
“Tot mijn voldoening merkte ik dat mijn argument niet weerlegd werd”
Het is inderdaad voor een atheïst niet mogelijk een objectieve maatstaf voor moraal te geven, in de zin van een onbetwistbaar universeel eikpunt*. Maar dat weegt in deze discussie niet zwaarder dan jou onmogelijkheid om de onmisbaarheid (laat staan de ‘absoluutheid’) van zo’n absolute moraal te bewijzen. Daar waar moraal al 2500 jaar niet verankerd is (China, India) is er van erodering geen sprake en is het blijkbaar nog altijd heel goed mogelijk om normale gewetensvolle levens te leiden. En waar vinden we de meest meedogenloze roofdieren?! In het hart van het christendom, de hoeders van de moederkerk, die zich in Europa en Amerika massaal aan hun weerloze slachtoffertjes hebben vergrepen.
Het christendom heeft blijkbaar ook een staartje. Kunnen we hierover ook nog een duiding van je tegemoet zien?
* De atheïst heeft wel goed uitgewerkte evolutionaire verklaringen voor onze behoefte aan- en hang naar morele maatstaven. Op basis van deze verklaringen is het niet verwonderlijk dat in China en India, na 2500 jaar ‘erodering’, de mensen niet beter of slechter leven dan in het van oudsher christelijke westen, terwijl dat volgens jouw zienswijze wel zo had moeten zijn.