Maar natuurlijk — ik val gelijk met de deur in huis aangezien ik ervan uitga dat u als lezer de vorige post ‘Een niet-christelijk argument tegen abortus‘ reeds gelezen hebt — maar natuurlijk is er ook een christelijk argument tegen abortus. Voor een effectieve case tegen abortus is het niet-christelijk argument voldoende. Het helpt om in deze zaak medestanders te vinden onder niet-christenen én zou pro-choicers moeten overtuigen van hun ongelijk.
Uiteindelijk gaat het echter om God, de Schepper van hemel en aarde én de mens. De mens is wat hij is in relatie tot God. Hij ontdekt zijn betekenis, zijn waarde en het doel van zijn bestaan in het licht van Gods openbaring. Dit argument legt dus, in tegenstelling tot het niet-christelijk argument dat de klemtoon op de rechten van de mens legt, de nadruk op God. En dit, opmerkelijk genoeg, tot meerdere eer en waarde van de mens zelf.
1. We lezen in Genesis 1:26 dat de mens is geschapen naar het beeld van God. Man en vouw vormen samen een weerspiegeling van God. De mens is daarin anders dan het dier. Het beeldragerschap houdt ondermeer in dat de mens een rationeel wezen is met besef van morele verantwoordelijkheid.
Voor ons argument is het feit dat de mens Gods beeldrager is van groot belang. Hij is niet zomaar een schepsel maar bezit kwaliteiten, die hem bijna goddelijk maken (Psalm 8). Je zou bijna kunnen zeggen dat er een stukje van God in ieder van ons zit. Wie de mens aantast, doet in afgeleide zin God geweld aan.
2. Zoals een spiegel de zon weerkaatst moegen wij Gods heerlijk, grootheid en liefde weerspiegelen. Ons beelddragerschap doet ons het stof waar we van gemaakt zijn ontstijgen. Het geeft ons een verheven levensdoel. En dat brengt ons bij het volgende punt. God heeft een doel met het leven van elke mens. Zijn doel is om in zijn karakter, woorden en daden de grootheid van God zichtbaar te maken. Dit geldt voor elk menselijk schepsel.
3. Wij hebben als mensen misschien moeite om te onderscheiden waar in het embryonaal stadium menselijk leven begint. God niet. God is alwetend en alomtegenwoordig. Hoe dit betrekking heeft op embryo en foetus lezen we in Psalm 139 waar de psalmist zegt dat God zijn vormeloos begin zagin de moederschoot. Dit leert ons twee dingen:
(a) God weet waar en wanneer het menselijk leven begint; Hij weet als Maker waar die grens getrokken moet worden. Wat de psalmist betreft, begint het bij het vormeloze begin. Niet dat de psalmist enig idee had hoe een embryo van, zeg, twee weken eruit ziet. Wij weten dat echter wel. Het is inderdaad erg klein en vormeloos. Precies daar waar veel voorstanders van abortus vinden dat er nog geen sprake is van menselijk leven!
(b) Juist daar waar er nog weinig gezegd kan worden over de vorm en de grootte van een beginnend mensje is God er. God is betrokken op die vormeloze mens; Hij is erbij; Hij slaat het gade. Opnieuw constateren we: God heeft een doel met het menselijk embryo.
Wat moeten wij over abortus zeggen vanuit een bijbels perspectief? Abortus is niet veel anders dan de eerste zonde ná Eden die beschreven wordt in de Bijbel: moord. Niet zomaar het doden van een schepsel, maar het versplinteren van de spiegel van God.
Daarmee is abortus een aanslag op God. De vernietiging van zijn beelddrager is niet anders dan het verwerpen van Hemzelf. Daarmee is het de ultieme daad van rebellie jegens God. De mens neemt het heft in eigen handen, maakt zijn eigen wereld, geeft zijn realiteit vorm en heerst over leven en dood. De mens speelt god over de levens van andere mensen.
Ik zie in abortus ook een poging van de mens om van een gevallen wereld een volmaakte te maken. De realiteit van het lijden in een gevallen wereld wordt ontkend. Lijden moet vermeden worden; de wereld moet er volmaakt uitzien en ervaren worden. Daarom worden ongewenste kinderen en kinderen die in de ogen van anderen geen goede toekomst kunnen hebben, vernietigd. Op, naar een utopie. Dat daarbij een vreselijk kwaad (abortus) wordt aangewend om een vermeend kwaad (onvolmaaktheid) te elimineren komt blijkbaar niet over.
Abortus is dus niet alleen een grove schending van de rechten van de mens (zie mijn niet-christelijk argument tegen abortus), maar meer nog een schending van God en een ultieme daad van afwijzing en rebellie van onze Schepper.
Filed under: abortus, artikel, theologie | getagged: abortus, beelddrager, embryo, pro-choice, pro-life, schepsel
Yossman,
Ik reageerde eens op een artikel met de vraag: Wanneer begint leven? Dan volgde; 1. bij de conceptie, 2. bij de geboorte 3. bij het zelfbewustzijn 4. ‘anders’ Ik begrijp dat je (ook ik) fundamenteel tegen abortus bent,. Maar juist ook moreel spelen die vvragen wel een rol. We kennen alle we die prachtige ‘beelden van een ontwikkeld embryo. Daar houdt het voor mij dus sowieso op, daar is een volledig ontwikkeld mensje. Maar wat over een paar dagen/weken embryo, wat wat ontwikkelend weefsel is – zonder bewustzijn of persoon, mag je toch wel stellen – Wanneer be je dus een ‘moordenaar’ kun je wellicht alleen beantwoorden in de context, wat is leven, wanneer is er sprake van en volwaardig leven.
Groet.
Ik denk dat ik jouw vraag heb beantwoord. In mijn ‘niet-christelijk’ argument dienen we vanwege onze onkunde het embryo het voordeel van de twijfel te geven. In mijn ‘christelijk’ argument, is het vormeloze embryootje reeds als voorwerp van Gods bemoeienis. Het staat daar in de context van: waar ik ben, daar is God ook. Dus de schrijver beschouwde zijn vormeloze begin als het begin van hemzelf en niet het begin van zijn vormeloze nog niet volmaardig menszijn.
Het beste bewijs, dat direct na de bevruchting een ander separaat wezen onstaat wordt geleverd door het navolgende biologisdhe feit:
het eigen lichaam van de vrouw ziet de eicel al vier dagen na de bevruchting als een (eigen-lichaams)vreemd wezen, dat vernietigd moet worden.
Hoe veel miljoen jaren van trial and error zou het geduurd hebben, voordat evolutie (hahahahah??) hierop (tot ieders stomme verbazing= kans?) een (het) antwoord heeft gevonden?
alleen zou dan al die tijd geen bevruchte eicel tot verdere ontwikkeling hebben kunnen komen!
(Nou ja kniesoor, die daar op let.)
we zijn er dus ………… evolution did it!
Hoe durft een evolutionist een abortus te ondergaan!
evolutie gelooft er vast in, dat er na de mens en door de mens een nog beter wezen gaat ontstaan.
En dit kan alleen maar door het leveren van zo veel mogelijk nakomelingen. waaruit misschien ooit wel eens (over xxx miljoen jaar) een heel nieuw wezen ontstaat. ( natuurlijk nog slimmer dan de mens. etc.)
Stel nou, dat als jij (als vrouw) ” iets” laat weghalen, waardoor net dat ene ontbrekende schakeltje in deze geweldige ontwikkeling verloren gaat,
dan hou jij dus in je eentje de evolutie tegen.
foei, niet doen! we hebben je nodig!
Het geloof in de evolutietheorie brengt een geloof in de evolutionaire ontwikkeling van moraal met zich mee. Dus voor een consequente evolutionist hoeft dit niet zo erg te zijn. Bovendien, is abortus niet een vorm van natuurlijke selectie en overleving van de sterkste?
wat verstaat een evolutionist onder moraal?
Wat is de functie van moraal in de evolutietheorie?
Hoe weet een evolutioist het verschil tussen goed en kwaad?
welke moraal is goed en welke verkeerd?
Is voor een evolutioist het doden van een soortgenoot Goed of kwaad?
welke morele waarden liggen hier dan aan ten grondslag?
Een evolutionist die aan geboortebeperking doet???
wat een grap.
juist door zo veel mogelijk nakommelingen te krijgen zal toch ooit, eens, misschien, vermoedelijk , waarschijnlijk een beter, nieuw wezen ontstaan?
wat is dan de evolutionistische verklaring, ratio van geboortebeperking?
Abortus is een verschrikking die met een leugen gerechtvaardigd is; het mocht slechts toegepast worden wanneer het leven van de moeder zelf, gevaar zou lopen. Tot nu toe zijn er al talloze kinderen op gruwelijke wijze vernietigd, kinderen die het (nog niet geheel volgroeide) evenbeeld van God bezaten. Voor de evolutie-theoreticus is de vrucht die nog niet volgroeid is, geen menselijk leven. Om die reden zou er dan ook geen mens gedood worden tijdens het plegen van abortus. En aangezien er volgens de evolutie-leer geen Schepper-God is, is de mens slechts “toeval.” Maar wat zegt de Bijbel, sterker nog: wat zegt één der koningen van het oude Israël over zichzélf? Wel, lees maar mee:
“Want Gij hebt mijn nieren gevormd, mij in den schoot van mijn moeder geweven. Ik loof U omdat ik gans wonderbaar ben toebereid, wonderbaar zijn Uw werken; mijn ziel weet dat zeer wel. Mijn gebeente was voor U niet verholen, toen ik in het verborgene gemaakt werd, gewrocht in de diepten van het aardrijk; Uw ogen zagen mijn vormeloos begin; in Uw boek waren zij alle opgeschreven, de dagen die geformeerd zouden worden, toen nog geen daarvan bestond.” (Psalm 139:13-16)
Lezen we goed wat David (want dit is de betreffende koning van Israël) hier zegt? Hij spreekt over zichzelf als een “vormloos begin”, wat door pro-abortionisten gezien wordt als “iets” wat nog niet de vorm van een mens (baby) aangenomen heeft en daarom gerust vernietigd kan worden. Maar Gods ogen rustten vanaf het begin op hem. Daarom had hij zélf heel ándere gedachten! Hij beschouwde zichzelf als “wonderbaar toebereid”, Ook wist David dat God al zijn dagen vóórdat die zelfs maar begonnen waren, opgeschreven had in een boek. Dit wil dus zeggen dat God een plán met zijn leven had. En David wist dit nadat hij eenmaal volwassen geworden was. En zo blijkt dat er van een “nog niet levensvatbare vrucht” geen sprake kan zijn. Dit “vormloze begin” is leven, het leven van een mens waarmee God reeds een plan heeft.
En zo heeft God van eenieder van ons een boek waarin al vóór onze geboorte de dagen beschreven stonden die we zouden doorleven. Maar … misschien zullen er ook boeken zijn waarin níets te vinden is, boeken waarin de dagen van díe kinderen die op gruwelijke wijze gedood zijn, hadden kunnen staan. Het plan wat God met hun leven voorhad, is tegelijk met het onschuldig nog niet geboren leven vernietigd. Evolutie-theorie of niet, er zal echter een dag komen waarop állen ter verantwoording geroepen zullen worden. Dan zal de waarheid op gruwelijke wijze duidelijk worden voor hén die zónder God hebben geleefd én hun ongeboren kind destijds hebben laten vernietigen.
Abortus wordt nergens in de bijbel rechtstreeks verboden. In Numeri 5 wordt zelfs gedetailleerd uitgelegd hoe een priester een abortus moet opwekken bij een overspelige vrouw.
Bas van Gorkum
Numeri 5:11-29
De HEER zei tegen Mozes: ‘Zeg tegen de Israëlieten: “Stel dat iemands vrouw hem ontrouw is geweest door overspel te plegen, dat een ander gemeenschap met haar heeft gehad; haar man weet er niet van, het is niet aan het licht gekomen dat ze zich verontreinigd heeft, omdat ze niet betrapt is en door niemand is aangeklaagd. Wanneer zo’n man zijn vrouw, die zich verontreinigd heeft, in een vlaag van jaloezie wantrouwt, of wanneer iemand uit jaloezie zijn vrouw wantrouwt zonder dat ze zich verontreinigd heeft, dan moet die man met zijn vrouw naar de priester gaan en als offergave voor haar een tiende efa gerstemeel meenemen. Hij mag er geen olijfolie over gieten en er geen wierook op leggen, want het is een graanoffer dat uit jaloezie voortkomt, een graanoffer dat een zonde in herinnering brengt. De priester laat de vrouw naar voren komen en brengt haar voor de HEER. Hij vult een kom met heilig water en vermengt dat met stof dat op de vloer van de tabernakel ligt. Nadat de priester de vrouw voor de HEER heeft gebracht, maakt hij haar hoofdhaar los en legt hij het herinneringsoffer, het graanoffer van de jaloezie, op haar handpalmen. Zelf heeft hij het bittere, vloekbrengende water in zijn hand. Dan spreekt de priester deze bezwering over de vrouw uit: ‘Als niemand anders dan uw eigen man gemeenschap met u heeft gehad, als u zich als gehuwde vrouw niet verontreinigd hebt door overspel te plegen, dan zal dit bittere, vloekbrengende water u niet deren. Maar als u zich als gehuwde vrouw verontreinigd hebt door overspel te plegen, als een ander dan uw eigen man gemeenschap met u heeft gehad, dan’ – zo spreekt de priester de bezwering en vervloeking over de vrouw uit – ‘zal de HEER maken dat uw naam genoemd wordt in de vervloekingen die er bij uw volk worden uitgesproken: hij zal uw schoot laten verschrompelen en uw buik laten opzwellen. Wanneer dit vloekbrengende water in uw ingewanden komt, zwelt uw buik op en verschrompelt uw schoot.’ De vrouw zegt hierop: ‘Amen, amen.’ Dan schrijft de priester deze vervloeking op een blad en lost hij het geschrevene op in het bittere water. Dat bittere, vloekbrengende water moet hij de vrouw te drinken geven, zodat het in haar lichaam komt en zijn bittere uitwerking heeft. De priester neemt het graanoffer van de jaloezie van haar handen, biedt het de HEER als offergave aan en brengt het naar het altaar. Hij neemt er een handvol van af en verbrandt dat als teken van de hele offergave op het altaar. Vervolgens geeft hij de vrouw het water te drinken. Als ze zich verontreinigd heeft en ontrouw is geweest aan haar man, zal het vloekbrengende water dat hij haar te drinken geeft in haar lichaam zijn bittere uitwerking hebben. Haar buik zal opzwellen en haar schoot verschrompelen, en de naam van die vrouw zal bij haar volk genoemd worden wanneer men iemand vervloekt. Maar als de vrouw zich niet verontreinigd heeft, als ze rein is, blijft ze ongedeerd en kan ze nog zwanger worden.
Dit is het voorschrift voor gevallen van jaloezie, als een gehuwde vrouw zich verontreinigt door overspel te plegen, of als een man zijn vrouw in een vlaag van jaloezie wantrouwt. De man moet de vrouw voor de HEER brengen en de priester moet dit voorschrift nauwgezet volgen. 31 De man gaat vrijuit, de vrouw moet boeten voor wat ze misdaan heeft.”’
Je herhaalt jezelf, Bas. De verwijzing in je vorige reactie was genoeg. Gelukkig is er ook nog een niet-christelijk argument tegen abortus
“Gelukkig is er ook nog een niet-christelijk argument tegen abortus”
Gelukkig dan maar dat ik hier reageer want het gaat mij om het christelijke argument tegen abortus
“Daarmee is abortus een aanslag op God. De vernietiging van zijn beelddrager is niet anders dan het verwerpen van Hemzelf.”
Het zijn mooie grootse woorden, maar numeri 5 laat duidelijk zien dat de bijbelse god niet is zoals jij hem voorstelt. Hij heeft helemaal niet zoveel moeite met het laten afdrijven van het ongeboren leven.
Mvg,
Bas van Gorkum
Goeie!
Nee, ik denk niet dat je uit Num 5 op kunt maken dat God geen moeite met abortus heeft. Wel is het duidelijk dat bepaalde overtredingen zeer ernstig wegen en enorme consequenties hebben. Het is goed om er van doordrongen te raken dat onze daden gevolgen kunnen hebben voor anderen.
De overtreding is overspel.
Wat zijn de consequenties volgens numeri 5? En wie is er verantwoordelijk voor die consequenties volgens Numeri 5?
Bas van Gorkum
De gevolgen beste Bas, zijn voor de betreffende vrouw. Er is zelfs geen enkel vers in het betreffende bijbelgedeelte wat ook maar enigszins over het afdrijven van de vrucht (abortus) spreekt. Het gaat hier om een oordeel over de vrouw, niet om het kind. Daarnaast zou ik een andere passage in herinnering willen brengen:
“De vaders zullen niet om hun kinderen ter dood gebracht worden; ook zullen de kinderen niet om hun vaders ter dood gebracht worden; ieder zal om zijn eigen zonde ter dood gebracht worden.” Deut.24:16)
Elders lezen we dat de Israëlieten zich de gewoonte eigen gemaakt hadden, ook de zoon van de vader voor de overtredingen van de laatste verantwoordelijk te houden:
“Maar gij zegt: Waarom draagt de zoon niet mede de ongerechtigheid van den vader? Die zoon heeft immers naar recht en gerechtigheid gehandeld; hij heeft al Mijn inzettingen naarstig onderhouden; hij zal voorzeker leven. De ziel die zondigt, die zal sterven. Een zoon zal niet mede de ongerechtigheid van den vader dragen en een vader zal niet mede de ongerechtigheid van den zoon dragen. De gerechtigheid van den rechtvaardige zal alleen rusten op hemzelf en de goddeloosheid van den goddeloze zal alleen rusten op hemzelf.” (Ezechiël 18:19-20)
Wat heeft dit nu te maken met de consequenties waar je over spreekt? Wel, vanuit geciteerde passages leren we dat God de zoon/dochter van de overtreder (en dit is tevens van toepassing op de onreine vrouw in Numeri 5) nooit met de overtreder samen zal straffen! Diegene die zondigt, is de schuldige. Niet de zoon/dochter die hier geen deel aan heeft gehad.
Wanneer het in Numeri 5 nu wérkelijk om een abortus zou gaan, zou God een van Zijn geboden geschonden hebben; op deze wijze zou het kind mede met de onreine vrouw gestraft worden. De vrouw in kwestie zou er een opgezwellen buik en ingevallen heup aan overhouden én tegelijkertijd zou het kind gedood zijn om de zonde van de vrouw. Aangezien God nooit en ook nóóit tegen Zijn genoemde heilige principes in zou gaan, is het nu ten enemale onmogelijk dat het hier om een abortus zou gaan. En ik denk dat hier alles mee gezegd is.
Daarnaast spreek je over “de bijbelse god” die ” niet is zoals jij hem voorstelt ” en dat Hij helemaal niet zoveel problemen heeft “met het laten afdrijven van het ongeboren leven.” (27 februari 2010, 9:02) Dit brengt mij dan tot de vraag: ben je een Christen?
Dag Ton,
Je schetst daar wel een heel mooi plaatje van de bijbelse god, dat hij nooit de zoon of de dochter van een overtreder samen met de overtreder zelf zal straffen, en je kiest daarbij natuurlijk enkele verzen die dit ondersteunen. Maar dit beeld van god klopt helemaal niet. Al in Exodus 20:5 lezen we: “Voor de schuld van de ouders laat ik de kinderen boeten, en ook het derde geslacht en het vierde, wanneer ze mij haten.”
Maar ook de kinderen van mensen die god liefhebben kunnen behoorlijk de klos worden. Zie 2 Samuel 12:13-14 “David antwoordde Natan: ‘Ik heb gezondigd tegen de heer.’ Toen zei Natan: ‘De heer vergeeft u die zonde, u zult niet sterven. Maar omdat u de vijanden van de heer aanleiding hebt gegeven tot laster, moet wel uw pasgeboren zoon sterven.”
Verder wordt de tiende plaag in Egypte, het vermoorden van alle Egyptische eerstgeborenen (Exodus 11), door christenen vaak verdedigd met te zeggen dat het rechtvaardig was omdat de Egyptenaren eerst Hebreeuwse jongetjes in de Nijl hadden gegooid (Exodus 1:22). De Egyptische baby’tjes moeten hier dus boeten voor de gedragingen van hun ouders.
Over de zondeval, waardoor iedere generatie tot op de dag van vandaag wordt gestraft voor een overtreding van twee verre verre voorouders, zal ik maar niet beginnen. Dat het beeld dat jij probeert te schetsen van de bijbelse god niet klopt mag inmiddels duidelijk zijn.
Wat betreft Numeri 5. Je schrijft: “Het gaat hier om een oordeel over de vrouw, niet om het kind.” Als een vrouw overspel pleegt heeft ze per definitie sex gehad met een man. In die tijd hadden ze nog geen voorbehoedsmiddelen, dus een percentage van die overspelige vrouwen zal zwanger zijn geworden. Als een priester nu in opdracht van god bij deze vrouwen met vloekbrengend water de schoot laat verschrompelen… komt er dan nog een gezond kindje uit? Of is het waarschijnlijker dat deze ongeboren vrucht afdrijft.
Bas van Gorkum
Hay Bas:
Wat je over Exodus 20:5 zegt is … helemaal waar! Hier dient echter wél een toelichting op gegeven te worden. Soms halen kortzichtige en onkundige predikers deze passage aan zonder (of in ieder geval een magere) uitleg aan te geven. Het gaat hier nl. over het dienen van heidense afgoden wat bij de oude heidense volken vaak gepaard ging met het brengen van kinderoffers om bepaalde goden (lees: demonen) gunstig te stemmen. (verzen 1-4) God had Israël op het hart gedrukt, de kinderen niet “door het vuur” te laten gaan. Dit wil zeggen dat de kinderen van de heidense volken om de zoveel tijd enkele kinderen ten offer gebracht werden door die levend en wel in een vuuroven te werpen die binnen een bronzen of ijzeren beeld van de god (demon) Molech aangebracht was. Tijdens occulte rituelen werd de vlammen ervan bovenmatig opgestookt. God had het Israël strikt verboden hieraan mee te doen. Later wanneer Israël eenmaal geruime tijd in het beloofde land woont, zien we dat het ondanks Gods verbod op kinderoffers, tóch aan deze gruwelijke wanpraktijken deelneemt. Tot zover deze zeer beknopte utleg.
Wat nu de betreffende passage die je aanhaalt, die luidt als volgt:
“Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de Heere, uw God, ben een naijverig God Die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen, aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten …”
Wanneer we nu slechts dít vers lezen, krijgen we inderdaad de indruk dat God de onschuldige kinderen straft van hén (de vaderen) die zich tegenover Hem misdragen hebben. Er zijn er die deze passage lezen waarmee het voor hen absoluut al bij voorbaat vaststaat: voor hen is God een wrede God. Als we echter de nodige moeite nemen (wat sommigen schijnbaar teveel werk vinden), daarnaast ook Ezechiël 18 geheel te lezen, wordt het duidelijk: God straft die kinderen van die vaders die het goddeloze gedrag van hun voorouders overgenomen en continue voortgezet hebben! Die kinderen echter die weliswaar het goddeloze gedrag van hun vaders zien maar besloten hebben dit niet na te volgen maar in plaats daarvan verkiezen de geboden van God te gehoorzamen, worden níet tezamen met hun vaders gestraft. En zo is het dacht ik, meer dan duidelijk; alleen zíj die zich schuldig maken aan misdaden, worden geoordeeld. Diegenen die God gehoorzaamden door hun kinderen níet prijs te geven aan het vuur tijdens de gruwelijke ceremoniën die met een dergelijk afgodisch ritueel gepaard gingen, worden door Hem níet gestraft. Hoe valt dit dan met elkaar in overeenstemming te brengen: een God Die het Israël verbiedt, haar kinderen “door het vuur te laten gaan” en tegelijkertijd onschuldige kinderen voor de misdaden van hun ouders straft! Dit ís nu eenmaal niet met elkaar te rijmen. De verwarring omtrent dit onderwerp ontstaat juist doordat we bepaalde verzen nooit op de juiste bijbelse wijze verklaren, de Bijbel niet in z’n geheel lezen en wordt er daardoor een verkeerde conclusie aan verbonden zoals jij nu helaas doet. Zo wordt er een verkeerd beeld gegeven van een rechtvaardige en barmhartige God.
Wat David betreft, hij had juist tegen God gezondigd door Diens gebod m.b.t. het “begeren uws naasten vrouw” te schenden (Exodus 20:17) Waaróm het kind dat voortgekomen was uit de buitenechtelijke relatie tussen David en Batseba (haar man werd door David op sluwe wijze om het leven gebracht tijdens de strijd van Israël tegen Rabba (2 Samuël 11) sterven moest, is mij ook niet duidelijk. Dit wil echter nog niet zeggen dat God een wrede God zou zijn Die onschuldige kinderen straft voor de zonden van hun ouders.
“Als een priester nu in opdracht van god bij deze vrouwen met vloekbrengend water de schoot laat verschrompelen…komt er dan nog een gezond kindje uit? Of is het waarschijnlijker dat deze ongeboren vrucht afdrijft.”
Wat mijn vorige reacties betreft, ben ik meer dan genoeg duidelijk geweest over wat de Bijbel leert én wat jij dénkt dat die leert! Ondanks alle bewijzen van het tegendeel tracht jij je eigen (on)gelijk vol te houden. In Numeri 5 is volstrekt geen sprake van abortus. Wanneer dit wél het geval zou zijn geweest (en wat trouwens volstrekt níet bij het karakter van een barmhartig God past!), zou dit duidelijk te bespeuren moeten zijn. En vergeet niet wat de Heere Jezus tijdens Zijn bediening in Israël over de kinderen zei “Laat hen tot Mij komen.” Hij was gekomen om ons het wáre karakter van God te openbaren. In Hebreën 1:3 wordt Jezus “de afstraling Zijner heerlijkheid en de afdruk van Zijn wezen” genoemd. Hij liet zien Wie en hoe God wérkeljk was (en ís!) Wanneer je Jezus ziet, zie je ook God, Zijn Vader. “Ik en de Vader zijn één” had Jezus gezegd. En Beiden hielden (en houden) van kinderen! Jezus had de kinderen van Zijn tijd lief, Hij hield van ze. En dit is niet te rijmen met hetgeen jíj over God schrijft.
Dag Ton,
wat betreft exodus 20:5 Je schrijft: “Diegenen die God gehoorzaamden door hun kinderen níet prijs te geven aan het vuur tijdens de gruwelijke ceremoniën die met een dergelijk afgodisch ritueel gepaard gingen, worden door Hem níet gestraft.”
Je vergeet te vermelden dat god in exodus 22:28-29 zelf ook om kinderoffers vraagt (NBV): “Sta de eerste opbrengst van de druivenoogst zonder uitstel aan mij (god) af, en geef mij ook je eerstgeboren zoon. Hetzelfde geldt voor de eerste jongen van je runderen en van je schapen en geiten; zeven dagen mogen ze bij hun moeder blijven, op de achtste dag moet je ze aan mij afstaan.”
Maar als exodus 20:5 te veel verwarring schept dan pakken we toch gewoon jeremia 29:30-32 (NBV) “… Dit zegt de HEER over Semaja, de Nechelamiet: Hij heeft bij jullie geprofeteerd zonder dat ik hem gezonden heb en valse hoop bij jullie gewekt. DAAROM – dit zegt de HEER: Ik zal hem en zijn nageslacht straffen. Ze zullen onder dit volk ophouden te bestaan, ze zullen de voorspoed die ik mijn volk zal brengen niet meemaken – spreekt de HEER. Want hij heeft het volk tegen mij opgezet.’”
Over 2 samuel 12:13-14 schrijf je: “Waaróm het kind…, ,… sterven moest, is mij ook niet duidelijk.” Dan heb je het vers niet goed gelezen, want het staat er in helder en begrijpelijk Nederlands in. Voor als je het gemist hebt hierbij nogmaals de tekst (NBV): “David antwoordde Natan: ‘Ik heb gezondigd tegen de heer.’ Toen zei Natan: ‘De heer vergeeft u die zonde, u zult niet sterven. Maar OMDAT u de vijanden van de heer aanleiding hebt gegeven tot laster, moet wel uw pasgeboren zoon sterven.” Waar zit de onduidelijkheid?
Ik heb de indruk dat je ook nog een smet probeert te leggen op deze pasgeboren zoon door te zeggen dat hij voortgekomen is uit een slippertje van David met een vrouw wiens man door David is vermoord. Dit vind ik wel wat vals, want zelfs als daarin de rede zou liggen dat het baby’tje moest sterven dan nog zou god hier een zoon laten boeten voor de daden van de ouders.
Verder ben je helemaal niet duidelijk geweest over wat de bijbel leert. Je hebt wat verzen geciteerd die jou visie op de bijbelse god ondersteunen. Ik kan evengoed andere verzen citeren die een heel ander beeld van de bijbelse god geven, zoals 2 samuel 12:13-14. Maar toevalligerwijs is van dat vers de tekst je dan opeens niet duidelijk. En op mijn opmerking over vrouwen die seks hebben en dan af en toe zwanger worden, en of er da nog wel een gezond kindje uit komt als hun schoot verschrompeld, zou een iets inhoudelijker weerwoord ook wel mogen. Worden overspelige Joodse vrouwen misschien nooit zwanger als ze seks hebben met een andere man dan hun eigen echtegenoot?
Tot slot: je schrijft “Jezus had de kinderen van Zijn tijd lief, Hij hield van ze. En dit is niet te rijmen met hetgeen jíj over God schrijft.”
Ik citeer slechts bijbelverzen, ik verzin niets zelf. Jezus was dan misschien wat zachtaardiger, maar hij leek daarin helemaal niet op zijn vader, want die laat rustig 42 kinderen verscheuren door beren als die kinderen zijn profeet voor kaalkop uitmaken. Zie 2 Koningen 2:23-24 “Van Jericho ging Elisa naar Betel. Toen hij naar de stad omhoog liep, rende een troep kinderen op hem af die hem uitlachten en schreeuwden: ‘Kaalkop, kaalkop! Zet ’m op, zet ’m op!’ Elisa keek om, en toen hij de kinderen zag, vervloekte hij ze in de naam van de HEER. Meteen kwamen er twee berinnen uit het bos, die tweeënveertig van de kinderen verscheurden.”
Tjee wat houdt god veel van kinderen zeg…
Bas van Gorkum
Hay Bas:
Wat Exodus 22:29-30 betreft, dit heeft totaal niets te maken met kinderoffers die God van de Israëlieten zou eisen. Waar het hier om gaat is dat een deel van de graan- en wijnoogst én de eerstgeborene aan God gegeven ofwel apart gezet moest worden. Dit “apart zetten” heeft betrekking op het “van de Heer zijn.” Eigenlijk betekent het “geheiligd” ofwel “apart gezet zijn voor God. In de verzen die je aanhaalt, is niets te vinden over slachtoffers in de vorm van kinderen aan God!
Je citeert overigens uit de Nieuwe Bijbelvertaling die op bepaalde plaatsen slecht vertaald is. De vraag moet dan ook luiden wat al die vermeende wijsgeren die hieraan lange tijd bezig geweest zijn, precies allemaal uitgehaald hebben! Ik houdt me liever aan de NBG-vertaling en nóg meer aan de ietwat moeilijk te lezen Staten-vertaling. Want Jeremia 29:30-32 luidt in de NBG als volgt:
“Het woord des HEREN nu kwam tot Jeremia: Zend deze boodschap aan al de ballingen: Zo zegt de HERE van Semaja den Nechelamiet: Omdat Semaja voor u geprofeteerd heeft zonder dat Ik hem gezonden heb en u op een leugen heeft doen vertrouwen, daarom zo zegt de HERE: Zie, Ik doe bezoeking aan Semaja, den Nechelamiet en zijn nageslacht; van de zijnen zal niemand onder dit volk wonen en hij zal het heil niet zien dat Ik Mijn volk breng, luidt het woord des HEREN, omdat hij afval van den HERE gepredikt heeft.”
“Ze zullen onder dit volk ophouden te bestaan.” (NBV) Hier wordt naar alle waarschijnlijkheid “uitsterven” bedoeld.
De NBG heeft hier: “van de zijnen zal niemand onder dit volk wonen” Dit “elders wonen” heeft uiteraard niet de betekenis van “ophouden te bestaan” ofwel “uitsterven” zoals de NBV suggereert.
En wat de nakomelingen van bijvoorbeeld koning Hizkia betreft, het volgende: nadat hij op wonderbaarlijke wijze van een ziekte genezen is (zie 2 Konigen 20:1-11), krijgt Hizkia hoog bezoek uit Babel; Berodach Báladan, de zoon van de koning van dit rijk heeft afgezanten met bepaalde brieven en een geschenk gezonden. Báladan had gehoord van Hizkia’s ziekte en genezing en om die reden heeft hij een hoge delegatie gezonden. Vervolgens laat Hizkia hen alles zien wat hij aan bezit en eigendommen heeft. Dit is reden voor God om Hizkia later het oordeel aan te zeggen; via Jesaja de profeet zegt God hem aan dat er in de toekomst dagen zullen komen waarin alle bezit en zijn nakomelingen in de macht van de koning van Babel overgeleverd zal worden. Dit was niet slechts een oordeel maar ook maakte God op die wijze duidelijk dat Báladan nadat hij van zijn delegatie gehoord had wát zij er allemaal hadden gezien, zijn begeerte naar al die rijkdommen gewekt was. (zie 2 Koningen 20:12-20) In 2 Kronieken 32:24-26 lezen we beknopt dezelfde geschiedenis; hier blijkt echter dat nadat Jehizkia (Hizkia) genezen was, hij God hiervoor niet gedankt had. Hizkia had God niet geëerd voor zijn genezing én hij had ervoor gezord dat de heersers van Babel bijzonder veel belangstelling voor de schatten en rijkdommen van Hizkia zouden krijgen. En om die reden werd God boos. Uiteindelijk vernedert Hizkia zich; hij betuigt spijt. Dit leidt ertoe dat God aankondigt dat het oordeel niet in zijn dagen zal komen.
Zoals gezegd zouden de kinderen van Hizkia het oordeel van de vader dragen.Maar … waarom moesten de zonen (die er op dat moment nog niet eens waren!) boeten voor de zonde van de vader (Hizkia?) Wel, nadat Hizkia eenmaal overleden is, wordt diens zoon Manasse koning in zijn plaats. En die schendt zowat alle wetten die God het volk gegeven heeft, inclusief het verbod op kinderoffers. God roept Manasse op zich te bekeren ofwel de misdaden (waaronder kinderoffers) na te laten. Manasse luistert echter niet en gaat gewoon door. Uiteindelijk komen de krijgsoversten van de koning van Assyrië vanuit Babel en die nemen Manasse gevangen en voeren hem af naar Babel. Alzo wordt het oordeel wat God Hizkia destijds aankondigde maar wat niet tijdens diens leven uitgevoerd zou worden, alsnog vervuld! God zag kennelijk al lang tevoren wat Manasse (die er destijds nog niet eens was!) zou gaan doen! Nou nou, het is nogal wat, maar wat ik hiermee duidelijk wil maken, is dit: zou dit ook niet het geval met de kinderen van Semaja het geval kunnen zijn geweest? God straft de onschuldige nooit omwille van de schuldige!
Wat koning David betreft, het is inderdaad zo dat zijn pasgeboren zoon moest sterven. Dit deed God echter niet omdat Hij er een plezier zou hebben, onschuldige kinderen voor de zonde(n) van de vaderen te doden; we begrijpen eenvoudigweg niet álles. We moeten ons dan ook niet slechts op díe verzen blindstaren waar God een kind laat overlijden voor de zonde van de vader. Want dan kun je je altíjd een beeld van God vormen als een monster!
Elisa: wat de kinderen die de profeet Elisa voor “kaalkop” uitmaakten betreft, die hoeven beslist geen kleine zuigelingen of peuters zijn geweest! Daarnaast leerden de ouders onder het volk hun kinderen al vroeg de “vreze des HEEREN” ofwel om respect voor Hem te hebben. En dit hadden de knapen tegenover Elisa duidelijk niet. God was (en ís) niet alleen barmhartig maar daarnaast ook heilig, iets waar in de huidige samenleving totaal geen rekening meer mee wordt gehouden getuige de toenemende misdaad, zinloos geweld, inbraak etc. En wij als mensen weten niet hóe heilig God is. Omdát we dit vergeten (of verleerd) zijn, kunnen we passages m.b.t. Elisa en de betreffende kinderen moeilijk of niet aanvaarden laat staan dat we die begrijpen. Verder zie ik dat je geen Christen bent. Nochthans wil God ook jóú graag bij Zich hebben opdat Hij Zijn liefde aan je duidelijk kan maken. En je komt slechts door Hem via Jezus Christus Die ook voor jou gestorven is en de hemel ook voor jou geopend heeft. Het offer wat Hij gebracht heeft, heeft slechts dán zin wanneer jij besluit Jezus en hetgeen Hij ook voor jou gedaan heeft, in geloof te aanvaarden. Hij zal je beslist niet afwijzen. Ik hoop en bidt dat je dit besluit inderdaad zal nemen!
Dag Ton,
In het begin van onze discussie was je nog zo stellig over alles. “Aangezien God nooit en ook nóóit tegen Zijn genoemde heilige principes in zou gaan…”, schreef je, en “Soms halen kortzichtige en onkundige predikers deze passage aan zonder (of in ieder geval een magere) uitleg aan te geven.” Dat ging waarschijnlijk over mij. Maar steeds meer reageer je met woorden als ‘het is onduidelijk’, en ‘we begrijpen eenvoudigweg niet alles’, en nu ligt het zelfs ook nog aan de nieuwe bijbelvertaling. Laten we eens kijken wat jou statenvertaling zegt in 2 thimotheus 3:16 “Al de Schrift is van god ingegeven…”. Nou ja, toch niet al de schrift dus, want de NBV is volgens jou onbetrouwbaar. Helaas is daarmee ook jouw statenvertaling onbetrouwbaar, want wat er in 2 thimotheus 3:16 klopt blijkbaar niet.
Je schrijft: “zou dit ook niet het geval met de kinderen van Semaja het geval kunnen zijn geweest?”. Misschien, maar misschien ook niet. Als we hier geen zekerheid over hebben kunnen we alleen nog vertrouwen op wat de bijbel er WEL over zegt. Ik citeer: “… daarom– dit zegt de HEER: Ik zal hem en zijn nageslacht straffen.” Als we al niet op de bijbel kunnen vertrouwen waar blijven we dan nog?
Je probeert er nog onderuit te komen door te stellen dat in de NBG het nageslacht in leven blijft. Maar wat veranderd dat aan de zaak? In het door jou geciteerde Ezechiel 18:19-20 staat: “Een zoon zal niet mede de ongerechtigheid van den vader dragen en een vader zal niet mede de ongerechtigheid van den zoon dragen.” In Jeremia 29:30-32 NBG lezen we “…Ik doe bezoeking aan Semaja, den Nechelamiet en zijn nageslacht; van de zijnen zal niemand onder dit volk wonen.” Dus ook als het nageslacht in leven blijft dragen ze toch de ongerechtigheid van de vader.
Jou argument dat numeri 5 niet over abortus kon gaan was dat god nooit de zonen/dochters straft voor de misdragingen van de ouders. Jeremia 29:30-32 en 2 samuel 12:13-14 tonen duidelijk aan dat jouw stelling niet klopt. Laten we nu dan weer over abortus praten, want daar ging deze topic over en we drijven soms wat te ver af…
Leg toch alsjeblieft eens uit hoe dat nu zit met de overspelige vrouw die zwanger is geworden en bij wie het vloekbrengend water dat de priester haar in opdracht van god laat drinken de schoot verschrompelt. Je hebt hier nog niet één keer inhoudelijk op gereageerd. In niet één vers in de hele bijbel wordt abortus rechtstreeks verboden, ook niet in het nieuwe testament. Nergens staat direct ‘gij zult geen abortus plegen’ of ‘gij zult geen ongeboren vrucht af laten drijven’. Paulus vindt het wel belangrijk genoeg om aandacht te besteden aan de manier waarop vrouwen zich kleden, maar over abortus helemaal niets.
En dan uitgerekend over dat ene unieke stukje in de bijbel waarin abortus wel expliciet ter sprake komt, daar wil jij, in een discussie die nota bene over abortus gaat, niet inhoudelijk uitleggen wat er gebeurt als die zwangere vrouw het vloekbrengend water drinkt en haar schoot verschrompelt.
Over 2 Koningen 2:23-24 schrijf je: “wat de kinderen die de profeet Elisa voor ‘kaalkop’ uitmaakten betreft, die hoeven beslist geen kleine zuigelingen of peuters zijn geweest” Tja, we ergeren ons allemaal wel eens aan puberende jongeren, maar god doet dat in al zijn heiligheid natuurlijk weer met ‘grootse grandeur’ (is het niet Josh?). Maar kleine peutertjes en zuigelingen, die zou god nooit, maar dan ook nooit, een haar krenken. Behalve dan bij de tiende plaag in Exodus 11, want daar vermoord hij er tienduizenden tegelijk. Waar hadden ze dat dan weer aan verdiend? Wat hadden deze kleine onschuldige baby’tjes misdaan dat ze het allemaal moesten ontgelden?
Wat betreft Exodus 22:29-30 Laten we ook exodus 13:11-13 eens lezen: “Als de Heer u in het land van de Kanaänieten gebracht heeft, zoals hij u en uw voorouders onder ede heeft beloofd, en als hij u dat land in bezit heeft gegeven, dan moet u alles wat als eerste de moederschoot verlaat aan de Heer afstaan. Alle eerstgeboren mannelijke dieren die uw vee werpt, moeten aan de Heer gegeven worden. Elk eerstgeboren veulen van een ezel moet u vrijkopen met een lam. Koopt u het niet vrij, dan moet u het de nek breken. Ook elke eerstgeboren zoon moet u vrijkopen.”
Je zou toch denken dat iedereen graag van de heer wil zijn. Maar hier lezen we dat de eerstgeboren zonen die apart waren gezet voor de heer moeten worden vrijgekocht! Waarom zou je een eerstgeboren zoon willen vrijkopen als het ‘apart gezet zijn voor de heer’ geen vervelende consequenties heeft? Of wil god hier misschien wat geld bijverdienen? Dat de nek van de eerstgeboren veulen moet worden gebroken wanneer die niet vrijgekocht wordt doet al wat vermoeden. Dat het ‘niet vrijkopen’ ook voor mensen direct dodelijke gevolgen heeft lezen we weer in Leviticus 27:28-29 “Wanneer iemand iets uit zijn bezit onvoorwaardelijk aan de HEER heeft gewijd, of het nu slaven, vee of grond betreft, rust er een ban op. Het kan dan niet worden verpand en de gelofte kan niet worden afgekocht. Alles wat onvoorwaardelijk aan de HEER is gewijd, is allerheiligst. Wanneer een mens eenmaal onvoorwaardelijk aan de HEER is gewijd, kan hij niet worden vrijgekocht; hij moet ter dood gebracht worden.”
Bas van Gorkum
Hay Bas:
Eerst dit: “Soms halen kortzichtige en onkundige predikers deze passage aan zonder (of in ieder geval een magere uitleg) aan te geven. Dat ging waarschijnlijk over mij.” Met “kortzichtige en onkundige pedikers” had ik echter niet specifiek jóu op het oog.
2: Al de Schrift is inderdaad door God ingegeven en deze visie blijf ik handhaven. De reden waardoor het líjkt dat de Bijbel onbetrouwbaar zou zijn is dat de vertaalcommissie die de NBV hebben geproduceerd, de Statenvertaling niet overal correct vertaald hebben. De vraag is dan wél of de vertalers onder de leiding van Gods Geest gestaan hebben! Ik kan hier niet verder op ingaan omdat dit téveel ruimte in beslag zou nemen daar dit dit goed uitgelegd moet worden.
Wat Numeri 5 betreft zien we nergens in dit hoofdstuk dat het hier om abortus zou gaan. En wat is de reden? Deze: het vloekbrengende water was niet bedoeld om de ongeboren vrucht af te laten drijven. Kortom: deze handeling was niet bedoeld om de vrucht te vernietigen hetgeen bij abortus (ondanks alle mogelijke ontkenningen van het tegendeel) wél het geval is.
3: Je hebt gelijk wanneer je zegt dat abortus nergens in de Bijbel verboden is. Er is nl. geen enkel vers te vinden waarin dit duidelijk te lezen is. Er zijn echter wél passages waaruit duidelijk afgeleid kan worden dat dit wél het geval is; eerder heb ik nl. al betoogd dat Psalm 139:13-16 Gods liefde voor het ogeboren kind beschrijft. David wíst dat God hem terwijl hij zelfs nog in de baarmoeder was, liefhad. Hieruit kun je ook concluderen dat God het ongeboren leven liefheeft en er een afschuw van heeft wanneer dit op guwelijke wijze d.m.v. abortus vernietigd word! En zo kunnen we zien dat hoewel er nergens in de Bijbel een specifiek vers te vinden is waarin abortus in niet mis te verstane termen veroordeeld wordt, abortus een zonde tegen God én het ongeboen kind is. Het gaat er maar over of we wanneer we een bepaald gedeelt of vers in de Bijbel lezen, hier over logisch na zullen gaan denken.
4: Waarom God in bepaalde gevallen de kinderen van bijv. de Egyptenaren om het leven bengt, kan ik ook niet verklaren; mogelijkerwijs wordt dit later duidelijk. Door echter slechts passages als die m.b.t. de Egyptenaren aan te halen, kunnen we God altíjd neerzetten als een “kindermoordenaar.” Ik zeg het nogmaals: ook ik heb niet overal een verklaring voor. Daarbij komt dat de Bijbel een gedeeltelijke openbaring is die God ons gegeven heeft; we kunnen er Gods wil voor ons leven in lezen maar niet álles wordt ons verklaard. Zo worden ons weliswaar bepaalde details over de hemel gegeven maar wordt ons niet álles over de hemel verklaard. De Heere Jezus spreekt in het Nieuwe Testament over de hel. Toch geeft Hij ons hier geen gedetailleerd verslag van. We weten bijvoorbeeld niet wat degenen die daar nu verblijven aan allerlei kwellingen ervaren. Jezus spreekt slechts over die plaats als een oord waar wroeging en spijt heersen. Want “daar zal wening zijn en knersing der tanden.” (zie Mattheüs 13:41-42)
En dan dit: Waarom heeft God niet ingegrepen toen Adolf Hitler bezig was met zijn opmars naar de macht in Duitsland van de jaren ’30-’40 v.d. vorige eeuw? Waarom heeft Hij dit destijds niet verhinderd? Waarom heeft Hij niet voorkomen dat Josef Stalin aan de macht kwam? Beide mannen hebben een kwalijke rol gespeeld in de geschiedenis! Dus: waarom heeft Hij niet ingegrepen hoewel Hij van tevoren wist dat er gruwelijke wreedheden plaats zouden gaan vinden? Hier kan ik geen een bevredigend antwoord op geven. Maar je hebt gelijk; soms dwaal ik wat af. Het gaat over abortus en nogmaals: Numeri 5 geeft geen enkele aanwijzing dat het hier over een (verhulde) abortus zou gaan. Daarom hoeft er ook niet inhoudelijker ingegaan te worden.
Dag Ton,
“De vraag is dan wél of de vertalers onder de leiding van Gods Geest gestaan hebben! Ik kan hier niet verder op ingaan omdat dit téveel ruimte in beslag zou nemen daar dit goed uitgelegd moet worden.” Ja, laten we hier inderdaad maar niet op ingaan, want dan moet je weer uitleggen hoe de vertalers van de statenvertaling onder leiding van god’s geest het hebreeuwse woord ‘almah’ hebben kunnen vertalen in ‘maagd’, terwijl dit aantoonbaar onjuist is. En laten we ook maar niet meer dieper ingaan op die kinderoffers. Daarover zijn nog een paar verzen niet genoemd en dat wordt weer drijfzand.
Josh, wat denk jij ervan?
Ton’s belangrijkste argument met betrekking tot numeri 5 was dat het niet over abortus kan gaan omdat god nooit onschuldige baby’s/embryo’s de klos laat worden van het handelen van de ouders. Jij staat hier lijnrecht tegenover, want in de discussie ‘De plaaggeest en de geplaagde deel 4’ ( http://apologeet.com/2009/07/27/de-plaaggeest-en-de-geplaagde/ ) schrijf je over de 10de plaag in Egypte: “Verder is het zo dat wie de plagen wreed vindt, moet bedenken dat ze worden toegemeten aan een volk dat een ander volk wreed onderdrukt middels ondragelijke slavernij en grootschalige kindermoord die genocide als oogmerk heeft. Als we beseffen dat Israël zijn eigendom is, mag er dan enige mate van represaille en straf zijn? Zelfs de laatste straf van het doden van alle eerstgeborenen stond nog niet in verhouding met wat de Egyptenaren de Hebreeërs aandeden: het doden van alle mannelijke baby’s die geboren werden”
Voor jou is het blijkbaar volledig te begrijpen dat god tienduizenden baby’tjes vermoord omdat de ouders van die baby’tjes dingen hebben gedaan die niet door de beugel kunnen (grappig toch dat twee christenen die beiden dezelfde ‘absolute moraal’ verkondigen hierin zomaar lijnrecht tegenover elkaar kunnen staat).
Vanuit jou standpunt zou je nog kunnen beargumenteren dat god de vrouw straft met een misgeboorte. Kun jij uitleggen wat er gebeurt met het embryo van een overspelige zwangere vrouw als haar schoot verschrompelt wanneer zij van de priester, die handelt in opdracht van god, het vloekbrengend water moet drinken?
Bas van Gorkum
Kijk eens Bas: Ik zeg het nóg maar eens: Numeri 5 heeft het níet over abortus. De test (het “vloekbrengende water”) was niet bedoeld om uitdrukkelijk een abortus op gang te brengen. Dat het kind bij deze gelegenheid (mocht de betreffende vrouw niet de waarheid gesproken hebben) om het leven kwam, begrijp ook ik niet. We kúnnen niet alles weten waaróm bepaalde dingen gebeuren of waaróm God bepaalde dingen doet. De Bijbel zegt dit:
“Want Mijn gedachten zijn niet ulieder gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de HEERE. Want gelijk de hemelen hoger zijn dan de aarde, alzo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen, en Mijn gedachten dan ulieder gedachten.” (Jesaja 55:8-9)
Elders zegt dezelfde profeet dat Gods verstand niet te doorgronden is. (zie Jesaja 40:28)
Waar het hier om gaat is dit: we kunnen God niet in een hokje plaatsen, we kúnnen Hem niet begrijpen. Iemand die meent God zódanig te kennen dat hij Hem volkomen kan begrijpen, heeft het doel mijlenver gemist! God Zélf zegt dat Hij niet te doorgronden is. Wat ik wél weet (en dat is ook wat de Bijbel zegt) is dat alle ellende z’n oorsprong vindt in het feit dat de eerste mensen (Adam en Eva) God doelbewust de rug toekeerden waardoor zonde, ziekte, geweld en dood de tot dan toe volmaakte schepping binnentraden en dat Farao van Egypte één van diegenen was die aan de zonde van onderdrukking en geweld toegaf.
Wat de eerstgeborenen betreft, dat de eerstgeborenen ook zuigelingen (baby’s) waren, wordt duidelijk doordat er vroedvrouwen aanwezig waren om de zwangere moeders te helpen, het kind te baren. (zie Exodus 1:15-22) Dit lijkt echter níet het geval te zijn bij die van de Egyptenaren. Daar is nl. geen sprake van vroedvrouwen! Deze eerstgeborenen kunnen dus al volwassenen geweest zijn. (zie Exodus 11:1-5)
En wat al die verschillende vertalingen betreft, je hoeft werkelijk geen theoloog te zijn om te zien dat die van elkaar verschillen!
Een voorbeeld:
“Onderzoekt de Schriften; want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben; en die zijn het die van Mij getuigen. En gij wil;t tot Mij niet komen opdat gij het leven moogt hebben.” (Johannes 5:39-40 Staten-vertaling)
(Uitleg: Jezus dringt er bij de Joden van Zijn tijd op aan de Schriften ofwel de Bijbel (het Oude Testament) te onderzoeken zodat zij zouden weten dat Hij Degene was die zij als hun Messias verwachtten. De Joden meenden echter doordat zij de Bijbel in bezit hadden, het eeuwige leven te bezitten. Het vers zoals dit hier door de Staten-vertalers vertaald is, komt ook overeen met wat Jezus zegt over de “Overlevering der Ouden.” (zie Mattheüs 15:1-9) Het was déze overlevering, hen overgeleverd door ménsen, níet door God, die zij als de “Bijbel” waren gaan beschouwen en die door hen van groter belang geacht werd dan de Bijbel zelf. Zij bestudeerden “leringen van mensen” en niet die van God Zelf. Als zodanig kénden zij Jezus dan ook niet als hun Messias. Hadden zij de tijd genomen, de Bijbel te bestuderen zoals Jezus hen gezegd had te doen, dan zouden zij Jezus alsnóg (h)erkend hebben als de Messias.
“U bestudeert de Schriften en u denkt daardoor eeuwig leven te hebben. Welnu, de Schriften getuigen over mij, maar bij mij wilt u niet komen om leven te ontvangen.” (Joh.5:39-40 NBVertaling)
(Uitleg: Jezus zegt volgens de NBV-vertalers juist het tegendeel van wat de Staten-vertalers gezegd hebben: de Joden van Jezus’tijd bestudeerden wél de Bijbel. Wanneer zij dit inderdaad ook gedaan hadden, zouden zij Hem als hun Verlosser (h)erkend hebben. Het is daarom dan ook onbegrijpelijk dat zij ook daarna ongelovig bleven; de profeten hadden Hem duidelijk voorzegd! Het woordje “U” (in andere vertalingen zoals de Leidse vertaling, Vertaling Professor Brouwer, de Petrus Canisius en helaas ook die van het NBG “Gij”) is er bijgevoegd. Als de tijdgenoten van Jezus de Bijbel wérkelijk bestudeerd hadden, zouden zij niet alleen Jezus herkend hebben maar zouden zij er tevens achter gekomen zijn dat de “Overlevering der Ouden” niet meer dan menselijke tradities waren en bovendien niet in overeenstemming met Gods wil zoals geopenbaard in de Bijbel. Daar door de Joden aan hun overlevering meer gezag werd toegekend dan aan de Bijbel, waren zij stekeblind voor de Waarheid.
Het is nogal wat maar dit is een voorbeeld waardoor misverstanden m.b.t. het begrijpen van de Bijbel kunnen ontstaan. Het woord “almah” zou naar veluidt met één letter door vroegere vertalers veranderd zijn zodat dit ook “jonge vrouw” kan beteken. Zou dit zo zijn dan zou Maria de moeder van Jezus geen “maagd” maar een “jonge vrouw” zijn geweest. Jesaja 7:14 (want daar heb je het over), zou dan niet in overeenstemming zijn geweest met wat we in Lucas 1:26-38 lezen. Daar maakt Maria zelf duidelijk dat zij maagd is. Het woord “maagd” wat de Statenvertalers gebruikt hebben, is correct. En zo wordt weer duidelijk dat de Bijbel (Oude én Nieuwe Testament) één geheel is!
“En zo wordt weer duidelijk dat de Bijbel (Oude én Nieuwe Testament) één geheel is”
Behalve dan in de NBV, The English Bible, The Good News Bible, The Revised Standard Version en nog een aantal buitenlandse vertalingen. Maar wij moeten natuurlijk maar van jou aannemen dat jij weet welke vertalers er allemaal wel door god geïnspireerd zijn en welke niet.
Het drinken van het vloekbrengend water was inderdaad een test. En wat werd er precies mee getest? Lezen we numeri 5 nog eens: “‘Als niemand anders dan uw eigen man gemeenschap met u heeft gehad, als u zich als gehuwde vrouw niet verontreinigd hebt door overspel te plegen, dan zal dit bittere, vloekbrengende water u niet deren. Maar als u zich als gehuwde vrouw verontreinigd hebt door overspel te plegen, als een ander dan uw eigen man gemeenschap met u heeft gehad, dan’ – zo spreekt de priester de bezwering en vervloeking over de vrouw uit – ‘zal de HEER maken dat uw naam genoemd wordt in de vervloekingen die er bij uw volk worden uitgesproken: hij zal uw schoot laten verschrompelen en uw buik laten opzwellen.”
Met andere woorden, de test, in opdracht van god, was om aan te tonen of de vrouw overspel had gepleegd. Als de vrouw geen overspel had gepleegd gebeurde er niets en wist iedereen dat ze onschuldig was. Als ze wel overspel had gepleegd, dan wist iedereen dat ook omdat dan haar schoot verschrompelde. Dat daarbij de ongeboren kind dood gaat zal toch geen verrassing zijn voor god? Dat zou impliceren dat god niet weet dat een overspelige vrouw ook wel eens zwanger zou kunnen zijn. Maar god weet dit natuurlijk wel, kennelijk wil hij gewoon niet dat een kind van een overspelige vrouw geboren wordt, en als je dat kind dan in de buik van de moeder dood laat gaan noemen we dat abortus.
Josh, je profileert jezelf als apologeet, dat wil zeggen als iemand die op rationele grond het christendom verdedigd. Als een individuele christen denkt te weten welke bijbelvertalers wel door god geïnspireerd zijn en welke niet dan is iedere rationaliteit zoek. Dat moet jou als apologeet, en als iemand die de verschillende geloofsrichtingen dichter bij elkaar probeert te brengen, toch pijn doen. Kom ons lezers tegemoet en reageer ook eens op deze discussie.
Is het overigens niet vreemd dat je als apologeet, als iemand die op rationele wijze het christendom wil verdedigen, in een christelijk argument tegen abortus niet ook numeri 5 behandelt? Zelfs al ben je van mening dat het niet over abortus gaat, dan nog roept god serieus de verdenking over zich af (rationeel beargumenteerd en onderbouwd) hier toch echt abortus te plegen. Als je objectieve rationaliteit nastreeft, dan kun je zo’n bijbelvers toch niet onbehandeld laten in een stuk dat gaat over het christelijk argument tegen abortus? Waarom lezen we niets over numeri 5 in jou stukje?
Bas van Gorkum
Ik weet niet zeker of Num.5 echt handelt over abortus. Ik kan me trouwens wel goed voorstellen dat abortus het gevolg is van wat daar gebeurt. Waar het stuk in ieder geval wel over gaat is overspel en het liegen daarover. Ik vind het niet ondenkbaar dat de straf daarop kan leiden tot een abortus. Abortus is dan niet een daad van God, maar het gevolg van een verkeerde keuze van de mens. Wat mij meer bevreemdt in dit gedeelte is dat de vrouw blijkbaar aangeklaagd kan worden, maar de man mooi vrijuit gaat. De man kan een vrouw zwanger maken, maar ongeschonden door leven. Dat vind ik verontrustender. De Bijbel is een oud boek en roept heel wat vragen op. Maar jouw vraag is niet de eerste die ik bij dit gedeelte krijg. – Dank voor je discussie overigens.
Dag Josh,
Over de man die vrijuit gaat in numeri 5 hoef je helemaal niet verontrust te zijn, want dat is niet de man die haar heeft bezwangert. Deze man is haar echtgenoot, en natuurlijk gaat hij vrijuit, want hij beschuldigd haar en hij heeft gelijk gekregen. De man die haar heeft bezwangert wordt nergens in numeri 5 genoemd.
Nu ik die verontrusting van je schouders heb genomen (oh wat klonk je verontrust…) kun je misschien nog antwoord geven op wat je veel dieper zou moeten verontrusten, namelijk dat de bijbelse god niet principieel tegen abortus is. Een vervelende gedachte voor christenen, en je probeert dan ook op dit moment in deze discussie als een dief in de nacht er tussen uit te knijpen via het klassieke christelijke ontsnappingsdeurtje: ‘het is het gevolg van de verkeerde keuze van de mens’.
Maar misschien mag ik even je eigen woorden citeren elders op deze site: “apologetiek is het verdedigen van het christelijk geloof met redelijke argumenten. Apologetiek verschilt daarmee van theologie in dat het een verdedigende omheining om het christelijk geloof wil leggen, terwijl theologie juist binnen die omheining werkzaam is. Theologie is min of meer naar binnen gericht: het doordenken en systematisch uiteenzetten van de christelijke leer. Apologetiek schept de voorwaarde voor die doordenking door naar buiten gericht te zijn: betrokken op de wereld, in polemiek met die wereld.”
En ergens anders: “Apologetiek is de taak van het verdedigen van het christelijk geloof tegen de bezwaren die door ongelovigen er tegen ingebracht worden. Dit houdt in dat verkeerde voorstellingen over het geloof ontzenuwd moeten worden, maar ook dat het geloof in God en de Bijbel aannemelijk gemaakt wordt. De redelijkheid ervan moet aangetoond worden.”
Abortus is, naast stamcelonderzoek en euthenasie, een van de weinige thema’s waarmee christenen zich vandaag de dag nog echt duidelijk naar de buitenwereld toe profileren. Met jou beschrijving van de apologetiek met zinsneden als ‘verdedigen van het christelijk geloof tegen de bezwaren die door ongelovigen er tegen ingebracht worden’, en de ‘naar buiten gerichtheid’ van de apologetiek, zou je juist op dit punt moeten overtuigen naar ongelovigen toe (je eigen woorden!). Zelfs de allerdomste apologeet beseft dat er nog een volgende vraag gesteld moet worden. Natuurlijk is de vrouw verantwoordelijk, als ze geen overspel had gepleegd was er niets aan de hand geweest. Maar wie bepaald de strafmaat?
Als iemand in onze maatschappij een ander vermoord en daarvoor de doodstraf krijgt dan is zijn eigen dood inderdaad ‘een gevolg van een verkeerde keuze’ die hij zelf heeft gemaakt. Maar de strafmaat bepaald hij niet zelf, dat doet de samenleving. Als een samenleving heeft besloten de doodstraf te hanteren, kan het dan zo zijn dat deze samenleving tegelijkertijd fundamenteel-principieel tegen de doodstraf is? Wie dat denkt is verloren voor de ratio. Bij numeri 5 speelt hetzelfde. Het is niet de vrouw noch de priester die de strafmaat bepaald. Het is de bijbelse god die bepaald dat de strafmaat zal zijn dat de ongeboren baby gedood moet worden. Kan deze zelfde god nu ook nog fundamentaal-principieel tegen abortus zijn? Als we numeri 5 lezen kunnen we niet anders dan concluderen dat god niet principieel tegen abortus is. Met welk recht ageren de christen eigenlijk zo vel tegen abortus? En wat heeft dit voor gevolgen voor die ‘absolute moraal’ van je? Het is laf om niet op deze vragen in te gaan.
Josh, de rationele argumentatie die je op een ander gedeelte van deze site gebruikt om aan te tonen dat er wel een god moet bestaan is niet de mijne, maar toch kan zelfs ik die nog wel enigszins volgen, en ze is in ieder geval eerlijk in die zin dat je een consistent geheel probeert neer te zetten en moeilijke kwesties niet uit de weg gaat. Maar het gaat helaas helemaal mis als je vervolgens de bijbelse god postuleert als de representant van een absolute moraal. Die keus kan nooit rationeel gemaakt zijn en is natuurlijk volledig bepaald door cultuur en opvoeding. Een god die moordend, aborterend, de wil manipulerend (farao), kinderoffers vragend en op allerlei andere manieren keer op keer onze gangbare morele opvattingen met voeten treed kan nooit een absolute moraal vertegenwoordigen.
Je beschrijft ergens anders de atheïst als ‘oneerlijk’. Maar jij bent ook behoorlijk oneerlijk door jezelf als apologeet te presenteren, en dan zo’n kwestie als numeri 5 eerst te verzwijgen in je ‘christelijk argument tegen abortus’, en vervolgens ook nog de consequenties niet door te willen denken en rationeel te willen verdedigen. Je verwijt elders op de site de seculiere en wetenschappelijke wereld spotlust en arrogantie, maar met zo’n droevigstemmende houding als op deze pagina roepen de christenen dat natuurlijk ook over zichzelf af.
Bas van Gorkum
Bas,
Alles goed en wel. Ik zou het op prijs stellen als we de discussie rspectvol houden. Ik heb daarvoor elders op de site richtlijnen opgesteld. Je bezwaren zijn nu gedeeltelijk ad hominem.
Nogmaals: ik denk dat Num.5 niet een echt sterk argument oplevert voor de gedachte dat God abortus propageert.
Verder: God is noodzakelijk als transcendente oorsprong van een absolute moraal. Zonder transcendente verankering is er geen absolute moraal en valt elk argument (op naturalistische grond) dat God in het Oude Testament wreed is, in het water.
Dat laatste wil overigens niet zeggen dat het handelen en spreken van God in het Oude Testament ons – m.n. christenen en joden – voor complexe vragen stelt.
Kijk eens Bas, de nadruk ligt in Numeri 5 niet op het afsterven van de vrucht maar op (eventueel) overspel door de vrouw en de (vreemde) man. Bij abortus ligt de nadruk op het doen afdrijven van de vrucht.
Bij het eerste is de proef gericht tegen de (mogelijk overspelige) vrouw, bij het tweede tegen het kind. En dit is dacht ik, duidelijk genoeg. Dus kán er in Numeri 5 dan ook geen sprake zijn van abortus.
Josh, Bas heeft hier toch wel een punt. Als je jezelf definieert als iemand die naar buiten gericht en in polemiek met de wereld op een rationale manier het geloof wil verdedigen, dan verplicht je jezelf ook in deze discussie de vragen die spelen rond numeri 5 uitgebreider te behandelen. Ook al vind jij zelf dat numeri 5 niet relevant is, je doelgroep vindt dat wel en ze hebben goede argumenten. Als je de apologeet wilt zijn die je zegt te willen zijn dan kun je die niet afdoen met een beknopte herhaling van het godsbewijs, want Bas reageert niet op je godsbewijs, hij reageert op je artikel over het christelijk argument tegen abortus. En nu zowel jij als Ton inmiddels hebben toegegeven dat het in ieder geval niet ondenkbaar is dat in numeri 5 een ongeboren babytje in de buik van de moeder doodgaat als gevolg van een straf die van god komt, roept dat direct een belangrijke vraag op over jou artikel. Hoe kan god principieel tegen het doden van ongeboren kinderen zijn? Een zeer terechte vraag. Bezoekers op deze site die jou als apologeet graag serieus willen nemen verdienen een uitgebreidere bespiegeling hierop dan jij tot nu toe hebt gegeven.
Mvg,
Jelmer
Beste Jelmer:
Kijk, ik weet niet álles. Het enige wat ik weet is dat Numeri 5 geen abortus beschrijft. Daarnaast is het zo dat hoewel we hier en daar lezen dat er kinderen sterven, dit toch uitzonderingen op de regel zijn. Volgens Bas moeten deze gevallen aantonen dat de God van de Bijbel een wrede God zou zijn, Die echter (zoals hij zelf zegt) niet de zijne is.
Maar laten we eens met de redenering van Bas meegaan en veronderstellen dat God wérkelijk wreed zou zijn. De Bijbel leert nl. dat wij mensen naar het beeld en gelijkenis van God geschapen zijn. Dit wil niet zeggen dat we allemaal op Jezus lijken betreffende de gelaatstrekken; het wil zeggen dat zoals God in staat is bepaalde besluiten te nemen, ook wíj dit kunnen (dit in tegenstelling met de dieren.) We kunnen dus bewuste keuzes maken. Verder hebben we allemaal een eigen wil. Ook God heeft die. het verschil tussen God en mens is dat Hij eeuwig is en dus geen begin noch einde kent; de mens is een door Hem geschapen wezen wat eindig (sterfelijk) is. Daarnaast is Hij almachtig én alomtegenwoordig. Wij hebben deze laatste twee eigenschappen niet.
Kortom: God heeft in ons Zijn karakter gelegd. Dit karakter, Zijn aard in ons is door de ongehoorzaamheid van de mens aan God ernstig verstoord. En dát is de reden dat we soms dingen doen die tégen Zijn wil ingaan. Sommigen gaan zover dat zij vandalisme normaal zijn gaan vinden. Weer anderen martelen weer dieren voor hun plezier. Maar … als God wreed zou zijn, dan zouden we laatstgenoemde zaken volkomen normaal vinden! Daar we als zinnig denkende mensen wéten dat die zaken juist níet normaal maar volkomen wreed en bruut zijn, toont dit aan dat we allemaal (hoewel dit door ongehoorzaamheid aan God verwrongen naar buiten komt), de aard van God met ons meedragen. Kortom: als God écht wreed zou zijn dan zou deze eigenschap door iedereen heel normaal gevonden moeten worden! Hetgeen dus níet het geval is. Aangezien wij eigenschappen zoals wreedheid, liegen, bedriegen, stelen etc. haten, haat God deze dingen eveneens. God heeft deze gezindheid immers in ons gelegd.
Dat we het karakter van God in ons hebben, wil echter níet zeggen dat we allemaal een “onderdeel/deeltje van God” zouden zijn. Of dat wij zélf (een) God zouden zijn; God Zélf is Geest, is eeuwig en heeft in tegenstelling met de mens nooit een begin gekend en zal ook nooit een einde kennen. Wij mensen, zijn Zijn schepselen en zijn eindig.
Natuurlijk, hiermee zijn de vragen die we hebben, nog niet mee beantwoord. Jij hebt zo je vragen, Bas heeft ze en … ook ík heb ze! Maar ik ga niet zóver om daarna te gaan twijfelen of de God van de Bijbel wel bestaat! Ook zeg ik niet dat Hij wreed zou zijn. Wat dit laatste betreft heb ik het een en ander uiteengezet. Wat ik wél weet is dat Numeri 5 niet specifiek spreekt over abortus; de “vloek-proef” was tegen de (overspelige) vrouw gericht, niet tegen het kind. En dan nog dit: op het moment dat dit betreffende onderdeel in Num.5 werd uitgevaardigd, was de daad nog niet strafbaar . Op het moment dat deze wet bekend werd gemaakt, wist iedere Israëliet dat hij/zij een keuze moest maken: vóór of tégen deze wet. Het gaat dus zeer zeker om de keuze van de mens zoals Josh al duidelijk maakte! Had men zich permanent aan die wet gehouden, dan was er ook geen “vloek-proef” nodig geweest! En God heeft eenieder een vrije wil gegeven; wát kies je: gehoorzaam je God óf ga je juist tegen Hem in? Toegegeven, hiermee worden bepaalde vragen niet mee beantwoord. Het beste wat we met z’n allen kunnen doen is om God door Jezus Christus te vragen (bidden) of Hij ons Zijn licht wil laten schijnen wanneer we de Bijbel voor onszelf met een open hart lezen.
Josh, op de man spelen hoor je inderdaad niet te doen in een discussie als deze, en ik neem de woorden ‘laf’ en ‘als een dief in de nacht’ terug. Maar dat je als apologeet niet veel voorstelt hou ik overeind. Op vele momenten in deze discussie had je jou bespiegeling op numeri 5 kunnen geven, maar in plaats daarvan kies je ervoor numeri 5 in eerste instantie te verzwijgen in je artikel en vervolgens te doen wat Paulus adviseert: dat is de discussie mijden. Jou formuleringen van wat een apologeet is worden daarmee slechts lege woorden.
Omdat je zelf als argument aanvoert dat ‘god als transcendente oorsprong noodzakelijk is voor een absolute moraal’ wil ik hier ook wel wat dieper op ingaan. Aan deze stelling gaat namelijk nog een ‘godsbewijs’ vooraf. Ik citeer je elders op de site: “A) Zonder een God te postuleren, is kwaad niet echt te benoemen, omdat er geen absoluut referentiepunt is. Onze perspectivale referentiepunten zijn altijd tijdelijk, arbitrair en relatief. (B) Dus om slecht slecht te kunnen noemen, is het nodig God te postuleren. (C) Van alle theïstische denksystemen is de christelijke in mijn ogen de beste kandidaat.”
De gepostuleerde god in punt A is nog niet direct de bijbelse god. Bij B hoort dan ook te staan ‘… is het nodig EEN god te postuleren’, want pas in punt C kom je uit bij de bijbelse god. In je artikel “van een andere planeet” formuleer je meer in detail de overwegingen die je tot de keus voor de bijbelse god hebben gebracht (de drievoudige eis aan een wereldbeeld).
Nu stel je hier dat over morele kwesties niet echt wat kan worden gezegd als er niet eerst een moreel ijkpunt is, een absolute moraal. Maar voor jou godsbewijs geld hetzelfde: hoe bepaal je die ‘overwegingen’ op basis waarvan je kiest voor de bijbelse god, als je niet eerst een ijkpunt hebt voor die overwegingen zelf? Als je antwoord daarop is dat die ‘overwegingen’ voortkomen uit het feit dat de bijbelse god de enige juiste god is kom je in de bekende cirkelredenering terecht. De bijbelse god is de echte god. Waarom? Omdat mijn keus daarvoor door de bijbelse god wordt ingegeven. Met al je uitgebreide filosofische redenaties en beschouwingen op deze site ben je dan uitgekomen bij de klassieke christelijke logica: De bijbel is waar. Waarom? Omdat de bijbel dat zegt. Nou niet bepaald een logica waarvan rationeel denkende mensen erg onder de indruk raken.
Die overwegingen die je tot de keuze voor bijbelse god brachten komen ook terug in je artikel “uitgeblust verlangen”. Ik citeer:
“Elders schreef ik over de drievoudige eis waaraan een wereldbeeld dient te voldoen om levensvatbaar te zijn: (a) innerlijke coherentie, (b) overeenstemming met de realiteit, (c) leefbaarheid in de praktijk van alledag. Een wereldbeeld moet dus innerlijk coherent zijn. Hoe zit dat met het Boeddhisme? Boeddha’s fundamentele inzicht is dat al het lijden ontstaat uit begeerte. Wanneer het begeren ophoudt is daarmee het lijden ten einde. Hoe realistisch is het om begeerteloosheid als doel te stellen van het leven? Raakt een boeddhist niet al gelijk in de knoop wanneer hij begeert begeerteloosheid te bereiken? Het doel moet nagestreefd worden met het tegenovergestelde van het doel. Het doel houdt op doel te zijn wanneer het doel doelloosheid is. Hoe kan de weg naar de bergtop alleen maar omlaag voeren? Op dit punt is het boeddhisme met zichzelf in tegenspraak. Verschillende onderdelen van het boeddhistische wereldbeeld zijn hier met elkaar in conflict. Begeerte is noodzakelijk om niet-begeerte te bereiken.”
Mystiek gezien heeft het boeddhistische denken natuurlijk best nog wel z’n charmes, maar je wijst dit godsbeeld (terecht) af als niet erg waarschijnlijk omdat het zichzelf tegenspreekt. Vervolgens kies je voor een bijbelse god die opdracht geeft tot genocide, zwangere vrouwen de buik laat openrijten, ongeboren kinderen dood laat gaan in de buik, zichzelf ook op vele plaatsen tegenspreekt, de vrije wil manipuleert, zijn volk dreigt het haar eigen kinderen te laten opeten(!) en nog heel veel andere vervelende dingen doet, en deze roep je uit tot jou representant van de absolute moraal. Maar als je in discussies hierover tegen problemen aanloopt reageer je weer met woorden als: “de bijbel is een oud boek”, “we weten als mensen niet alles” en “in de toekomst kan het nog duidelijk worden”.
Kort gezegd: je diskwalificeert het boeddhisme omdat ze onbevredigende ‘mystieke antwoorden’ geeft, maar daar waar je de bijbelse tegenstrijdigheden en inconsistenties niet kunt verklaren verdedig je deze met… onbevredigende ‘mystieke antwoorden’.
Ik laat het hier verder bij. Wie zich een keer wat meer wil verdiepen de bijbelse god als representant van een absolute moraal raad ik aan eens rond te kijken op http://www.google.nl/url?sa=t&source=web&ct=res&cd=1&ved=0CAoQFjAA&url=http%3A%2F%2Fhome-1.tiscali.nl%2F~ti112509%2Findex.htm&rct=j&q=wat+zegt+de+bijbel+index2.htm&ei=g9WTS7XJBpXB-Qb1s_GaBg&usg=AFQjCNFUIXwbDNI8EEm1KPvJ68zt-JqQwg
Lees vooral ook het uitgebreide reactie-archief waar dieper in wordt gegaan op de inhoud van de bijbel. Bijzonder leerzaam en zeer vermakelijk!
Deze link is overigens niet een directe link naar de betreffende site, maar een re-direct. Het is niet mogelijk de directe link hier op apologeet.com te plaatsen. Deze wordt blijkbaar middels een geautomatiseerd script geweigerd. Ik kan iedereen verzekeren dat het omgekeerde niet het geval is, op de genoemde site staat wel een link hierheen.
Bas van Gorkum