Omdat je zelf als argument aanvoert dat ‘god als transcendente oorsprong noodzakelijk is voor een absolute moraal’ wil ik hier ook wel wat dieper op ingaan. Aan deze stelling gaat namelijk nog een ‘godsbewijs’ vooraf. Ik citeer je elders op de site: “A) Zonder een God te postuleren, is kwaad niet echt te benoemen, omdat er geen absoluut referentiepunt is. Onze perspectivale referentiepunten zijn altijd tijdelijk, arbitrair en relatief. (B) Dus om slecht slecht te kunnen noemen, is het nodig God te postuleren. (C) Van alle theïstische denksystemen is de christelijke in mijn ogen de beste kandidaat.”
De gepostuleerde god in punt A is nog niet direct de bijbelse god. Bij B hoort dan ook te staan ‘… is het nodig EEN god te postuleren’, want pas in punt C kom je uit bij de bijbelse god. In je artikel “van een andere planeet” formuleer je meer in detail de overwegingen die je tot de keus voor de bijbelse god hebben gebracht (de drievoudige eis aan een wereldbeeld).

Nu stel je hier dat over morele kwesties niet echt wat kan worden gezegd als er niet eerst een moreel ijkpunt is, een absolute moraal. Maar voor jou godsbewijs geld hetzelfde: hoe bepaal je die ‘overwegingen’ op basis waarvan je kiest voor de bijbelse god, als je niet eerst een ijkpunt hebt voor die overwegingen zelf? Als je antwoord daarop is dat die ‘overwegingen’ voortkomen uit het feit dat de bijbelse god de enige juiste god is kom je in de bekende cirkelredenering terecht. De bijbelse god is de echte god. Waarom? Omdat mijn keus daarvoor door de bijbelse god wordt ingegeven. Met al je uitgebreide filosofische redenaties en beschouwingen op deze site ben je dan uitgekomen bij de klassieke christelijke logica: De bijbel is waar. Waarom? Omdat de bijbel dat zegt. Nou niet bepaald een logica waarvan rationeel denkende mensen erg onder de indruk raken.

Die overwegingen die je tot de keuze voor bijbelse god brachten komen ook terug in je artikel “uitgeblust verlangen”. Ik citeer:
“Elders schreef ik over de drievoudige eis waaraan een wereldbeeld dient te voldoen om levensvatbaar te zijn: (a) innerlijke coherentie, (b) overeenstemming met de realiteit, (c) leefbaarheid in de praktijk van alledag. Een wereldbeeld moet dus innerlijk coherent zijn. Hoe zit dat met het Boeddhisme? Boeddha’s fundamentele inzicht is dat al het lijden ontstaat uit begeerte. Wanneer het begeren ophoudt is daarmee het lijden ten einde. Hoe realistisch is het om begeerteloosheid als doel te stellen van het leven? Raakt een boeddhist niet al gelijk in de knoop wanneer hij begeert begeerteloosheid te bereiken? Het doel moet nagestreefd worden met het tegenovergestelde van het doel. Het doel houdt op doel te zijn wanneer het doel doelloosheid is. Hoe kan de weg naar de bergtop alleen maar omlaag voeren? Op dit punt is het boeddhisme met zichzelf in tegenspraak. Verschillende onderdelen van het boeddhistische wereldbeeld zijn hier met elkaar in conflict. Begeerte is noodzakelijk om niet-begeerte te bereiken.”

Mystiek gezien heeft het boeddhistische denken natuurlijk best nog wel z’n charmes, maar je wijst dit godsbeeld (terecht) af als niet erg waarschijnlijk omdat het zichzelf tegenspreekt. Vervolgens kies je voor een bijbelse god die opdracht geeft tot genocide, zwangere vrouwen de buik laat openrijten, ongeboren kinderen dood laat gaan in de buik, zichzelf ook op vele plaatsen tegenspreekt, de vrije wil manipuleert, zijn volk dreigt het haar eigen kinderen te laten opeten(!) en nog heel veel andere vervelende dingen doet, en deze roep je uit tot jou representant van de absolute moraal. Maar als je in discussies hierover tegen problemen aanloopt reageer je weer met woorden als: “de bijbel is een oud boek”, “we weten als mensen niet alles” en “in de toekomst kan het nog duidelijk worden”.
Kort gezegd: je diskwalificeert het boeddhisme omdat ze onbevredigende ‘mystieke antwoorden’ geeft, maar daar waar je de bijbelse tegenstrijdigheden en inconsistenties niet kunt verklaren verdedig je deze met… onbevredigende ‘mystieke antwoorden’.

Ik laat het hier verder bij. Wie zich een keer wat meer wil verdiepen de bijbelse god als representant van een absolute moraal raad ik aan eens rond te kijken op http://www.google.nl/url?sa=t&source=web&ct=res&cd=1&ved=0CAoQFjAA&url=http%3A%2F%2Fhome-1.tiscali.nl%2F~ti112509%2Findex.htm&rct=j&q=wat+zegt+de+bijbel+index2.htm&ei=g9WTS7XJBpXB-Qb1s_GaBg&usg=AFQjCNFUIXwbDNI8EEm1KPvJ68zt-JqQwg

Lees vooral ook het uitgebreide reactie-archief waar dieper in wordt gegaan op de inhoud van de bijbel. Bijzonder leerzaam en zeer vermakelijk!
Deze link is overigens niet een directe link naar de betreffende site, maar een re-direct. Het is niet mogelijk de directe link hier op apologeet.com te plaatsen. Deze wordt blijkbaar middels een geautomatiseerd script geweigerd. Ik kan iedereen verzekeren dat het omgekeerde niet het geval is, op de genoemde site staat wel een link hierheen.

Bas van Gorkum

Kijk, ik weet niet álles. Het enige wat ik weet is dat Numeri 5 geen abortus beschrijft. Daarnaast is het zo dat hoewel we hier en daar lezen dat er kinderen sterven, dit toch uitzonderingen op de regel zijn. Volgens Bas moeten deze gevallen aantonen dat de God van de Bijbel een wrede God zou zijn, Die echter (zoals hij zelf zegt) niet de zijne is.

Maar laten we eens met de redenering van Bas meegaan en veronderstellen dat God wérkelijk wreed zou zijn. De Bijbel leert nl. dat wij mensen naar het beeld en gelijkenis van God geschapen zijn. Dit wil niet zeggen dat we allemaal op Jezus lijken betreffende de gelaatstrekken; het wil zeggen dat zoals God in staat is bepaalde besluiten te nemen, ook wíj dit kunnen (dit in tegenstelling met de dieren.) We kunnen dus bewuste keuzes maken. Verder hebben we allemaal een eigen wil. Ook God heeft die. het verschil tussen God en mens is dat Hij eeuwig is en dus geen begin noch einde kent; de mens is een door Hem geschapen wezen wat eindig (sterfelijk) is. Daarnaast is Hij almachtig én alomtegenwoordig. Wij hebben deze laatste twee eigenschappen niet.

Kortom: God heeft in ons Zijn karakter gelegd. Dit karakter, Zijn aard in ons is door de ongehoorzaamheid van de mens aan God ernstig verstoord. En dát is de reden dat we soms dingen doen die tégen Zijn wil ingaan. Sommigen gaan zover dat zij vandalisme normaal zijn gaan vinden. Weer anderen martelen weer dieren voor hun plezier. Maar … als God wreed zou zijn, dan zouden we laatstgenoemde zaken volkomen normaal vinden! Daar we als zinnig denkende mensen wéten dat die zaken juist níet normaal maar volkomen wreed en bruut zijn, toont dit aan dat we allemaal (hoewel dit door ongehoorzaamheid aan God verwrongen naar buiten komt), de aard van God met ons meedragen. Kortom: als God écht wreed zou zijn dan zou deze eigenschap door iedereen heel normaal gevonden moeten worden! Hetgeen dus níet het geval is. Aangezien wij eigenschappen zoals wreedheid, liegen, bedriegen, stelen etc. haten, haat God deze dingen eveneens. God heeft deze gezindheid immers in ons gelegd.

Dat we het karakter van God in ons hebben, wil echter níet zeggen dat we allemaal een “onderdeel/deeltje van God” zouden zijn. Of dat wij zélf (een) God zouden zijn; God Zélf is Geest, is eeuwig en heeft in tegenstelling met de mens nooit een begin gekend en zal ook nooit een einde kennen. Wij mensen, zijn Zijn schepselen en zijn eindig.

Natuurlijk, hiermee zijn de vragen die we hebben, nog niet mee beantwoord. Jij hebt zo je vragen, Bas heeft ze en … ook ík heb ze! Maar ik ga niet zóver om daarna te gaan twijfelen of de God van de Bijbel wel bestaat! Ook zeg ik niet dat Hij wreed zou zijn. Wat dit laatste betreft heb ik het een en ander uiteengezet. Wat ik wél weet is dat Numeri 5 niet specifiek spreekt over abortus; de “vloek-proef” was tegen de (overspelige) vrouw gericht, niet tegen het kind. En dan nog dit: op het moment dat dit betreffende onderdeel in Num.5 werd uitgevaardigd, was de daad nog niet strafbaar . Op het moment dat deze wet bekend werd gemaakt, wist iedere Israëliet dat hij/zij een keuze moest maken: vóór of tégen deze wet. Het gaat dus zeer zeker om de keuze van de mens zoals Josh al duidelijk maakte! Had men zich permanent aan die wet gehouden, dan was er ook geen “vloek-proef” nodig geweest! En God heeft eenieder een vrije wil gegeven; wát kies je: gehoorzaam je God óf ga je juist tegen Hem in? Toegegeven, hiermee worden bepaalde vragen niet mee beantwoord. Het beste wat we met z’n allen kunnen doen is om God door Jezus Christus te vragen (bidden) of Hij ons Zijn licht wil laten schijnen wanneer we de Bijbel voor onszelf met een open hart lezen.

Mvg,
Jelmer

Alles goed en wel. Ik zou het op prijs stellen als we de discussie rspectvol houden. Ik heb daarvoor elders op de site richtlijnen opgesteld. Je bezwaren zijn nu gedeeltelijk ad hominem.

Nogmaals: ik denk dat Num.5 niet een echt sterk argument oplevert voor de gedachte dat God abortus propageert.

Verder: God is noodzakelijk als transcendente oorsprong van een absolute moraal. Zonder transcendente verankering is er geen absolute moraal en valt elk argument (op naturalistische grond) dat God in het Oude Testament wreed is, in het water.

Dat laatste wil overigens niet zeggen dat het handelen en spreken van God in het Oude Testament ons – m.n. christenen en joden – voor complexe vragen stelt.

Bij het eerste is de proef gericht tegen de (mogelijk overspelige) vrouw, bij het tweede tegen het kind. En dit is dacht ik, duidelijk genoeg. Dus kán er in Numeri 5 dan ook geen sprake zijn van abortus.

Over de man die vrijuit gaat in numeri 5 hoef je helemaal niet verontrust te zijn, want dat is niet de man die haar heeft bezwangert. Deze man is haar echtgenoot, en natuurlijk gaat hij vrijuit, want hij beschuldigd haar en hij heeft gelijk gekregen. De man die haar heeft bezwangert wordt nergens in numeri 5 genoemd.

Nu ik die verontrusting van je schouders heb genomen (oh wat klonk je verontrust…) kun je misschien nog antwoord geven op wat je veel dieper zou moeten verontrusten, namelijk dat de bijbelse god niet principieel tegen abortus is. Een vervelende gedachte voor christenen, en je probeert dan ook op dit moment in deze discussie als een dief in de nacht er tussen uit te knijpen via het klassieke christelijke ontsnappingsdeurtje: ‘het is het gevolg van de verkeerde keuze van de mens’.

Maar misschien mag ik even je eigen woorden citeren elders op deze site: “apologetiek is het verdedigen van het christelijk geloof met redelijke argumenten. Apologetiek verschilt daarmee van theologie in dat het een verdedigende omheining om het christelijk geloof wil leggen, terwijl theologie juist binnen die omheining werkzaam is. Theologie is min of meer naar binnen gericht: het doordenken en systematisch uiteenzetten van de christelijke leer. Apologetiek schept de voorwaarde voor die doordenking door naar buiten gericht te zijn: betrokken op de wereld, in polemiek met die wereld.”
En ergens anders: “Apologetiek is de taak van het verdedigen van het christelijk geloof tegen de bezwaren die door ongelovigen er tegen ingebracht worden. Dit houdt in dat verkeerde voorstellingen over het geloof ontzenuwd moeten worden, maar ook dat het geloof in God en de Bijbel aannemelijk gemaakt wordt. De redelijkheid ervan moet aangetoond worden.”

Abortus is, naast stamcelonderzoek en euthenasie, een van de weinige thema’s waarmee christenen zich vandaag de dag nog echt duidelijk naar de buitenwereld toe profileren. Met jou beschrijving van de apologetiek met zinsneden als ‘verdedigen van het christelijk geloof tegen de bezwaren die door ongelovigen er tegen ingebracht worden’, en de ‘naar buiten gerichtheid’ van de apologetiek, zou je juist op dit punt moeten overtuigen naar ongelovigen toe (je eigen woorden!). Zelfs de allerdomste apologeet beseft dat er nog een volgende vraag gesteld moet worden. Natuurlijk is de vrouw verantwoordelijk, als ze geen overspel had gepleegd was er niets aan de hand geweest. Maar wie bepaald de strafmaat?

Als iemand in onze maatschappij een ander vermoord en daarvoor de doodstraf krijgt dan is zijn eigen dood inderdaad ‘een gevolg van een verkeerde keuze’ die hij zelf heeft gemaakt. Maar de strafmaat bepaald hij niet zelf, dat doet de samenleving. Als een samenleving heeft besloten de doodstraf te hanteren, kan het dan zo zijn dat deze samenleving tegelijkertijd fundamenteel-principieel tegen de doodstraf is? Wie dat denkt is verloren voor de ratio. Bij numeri 5 speelt hetzelfde. Het is niet de vrouw noch de priester die de strafmaat bepaald. Het is de bijbelse god die bepaald dat de strafmaat zal zijn dat de ongeboren baby gedood moet worden. Kan deze zelfde god nu ook nog fundamentaal-principieel tegen abortus zijn? Als we numeri 5 lezen kunnen we niet anders dan concluderen dat god niet principieel tegen abortus is. Met welk recht ageren de christen eigenlijk zo vel tegen abortus? En wat heeft dit voor gevolgen voor die ‘absolute moraal’ van je? Het is laf om niet op deze vragen in te gaan.

Josh, de rationele argumentatie die je op een ander gedeelte van deze site gebruikt om aan te tonen dat er wel een god moet bestaan is niet de mijne, maar toch kan zelfs ik die nog wel enigszins volgen, en ze is in ieder geval eerlijk in die zin dat je een consistent geheel probeert neer te zetten en moeilijke kwesties niet uit de weg gaat. Maar het gaat helaas helemaal mis als je vervolgens de bijbelse god postuleert als de representant van een absolute moraal. Die keus kan nooit rationeel gemaakt zijn en is natuurlijk volledig bepaald door cultuur en opvoeding. Een god die moordend, aborterend, de wil manipulerend (farao), kinderoffers vragend en op allerlei andere manieren keer op keer onze gangbare morele opvattingen met voeten treed kan nooit een absolute moraal vertegenwoordigen.
Je beschrijft ergens anders de atheïst als ‘oneerlijk’. Maar jij bent ook behoorlijk oneerlijk door jezelf als apologeet te presenteren, en dan zo’n kwestie als numeri 5 eerst te verzwijgen in je ‘christelijk argument tegen abortus’, en vervolgens ook nog de consequenties niet door te willen denken en rationeel te willen verdedigen. Je verwijt elders op de site de seculiere en wetenschappelijke wereld spotlust en arrogantie, maar met zo’n droevigstemmende houding als op deze pagina roepen de christenen dat natuurlijk ook over zichzelf af.

Bas van Gorkum

Het drinken van het vloekbrengend water was inderdaad een test. En wat werd er precies mee getest? Lezen we numeri 5 nog eens: “‘Als niemand anders dan uw eigen man gemeenschap met u heeft gehad, als u zich als gehuwde vrouw niet verontreinigd hebt door overspel te plegen, dan zal dit bittere, vloekbrengende water u niet deren. Maar als u zich als gehuwde vrouw verontreinigd hebt door overspel te plegen, als een ander dan uw eigen man gemeenschap met u heeft gehad, dan’ – zo spreekt de priester de bezwering en vervloeking over de vrouw uit – ‘zal de HEER maken dat uw naam genoemd wordt in de vervloekingen die er bij uw volk worden uitgesproken: hij zal uw schoot laten verschrompelen en uw buik laten opzwellen.”
Met andere woorden, de test, in opdracht van god, was om aan te tonen of de vrouw overspel had gepleegd. Als de vrouw geen overspel had gepleegd gebeurde er niets en wist iedereen dat ze onschuldig was. Als ze wel overspel had gepleegd, dan wist iedereen dat ook omdat dan haar schoot verschrompelde. Dat daarbij de ongeboren kind dood gaat zal toch geen verrassing zijn voor god? Dat zou impliceren dat god niet weet dat een overspelige vrouw ook wel eens zwanger zou kunnen zijn. Maar god weet dit natuurlijk wel, kennelijk wil hij gewoon niet dat een kind van een overspelige vrouw geboren wordt, en als je dat kind dan in de buik van de moeder dood laat gaan noemen we dat abortus.

Josh, je profileert jezelf als apologeet, dat wil zeggen als iemand die op rationele grond het christendom verdedigd. Als een individuele christen denkt te weten welke bijbelvertalers wel door god geïnspireerd zijn en welke niet dan is iedere rationaliteit zoek. Dat moet jou als apologeet, en als iemand die de verschillende geloofsrichtingen dichter bij elkaar probeert te brengen, toch pijn doen. Kom ons lezers tegemoet en reageer ook eens op deze discussie.

Is het overigens niet vreemd dat je als apologeet, als iemand die op rationele wijze het christendom wil verdedigen, in een christelijk argument tegen abortus niet ook numeri 5 behandelt? Zelfs al ben je van mening dat het niet over abortus gaat, dan nog roept god serieus de verdenking over zich af (rationeel beargumenteerd en onderbouwd) hier toch echt abortus te plegen. Als je objectieve rationaliteit nastreeft, dan kun je zo’n bijbelvers toch niet onbehandeld laten in een stuk dat gaat over het christelijk argument tegen abortus? Waarom lezen we niets over numeri 5 in jou stukje?

Bas van Gorkum

“Want Mijn gedachten zijn niet ulieder gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de HEERE. Want gelijk de hemelen hoger zijn dan de aarde, alzo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen, en Mijn gedachten dan ulieder gedachten.” (Jesaja 55:8-9)

Elders zegt dezelfde profeet dat Gods verstand niet te doorgronden is. (zie Jesaja 40:28)

Waar het hier om gaat is dit: we kunnen God niet in een hokje plaatsen, we kúnnen Hem niet begrijpen. Iemand die meent God zódanig te kennen dat hij Hem volkomen kan begrijpen, heeft het doel mijlenver gemist! God Zélf zegt dat Hij niet te doorgronden is. Wat ik wél weet (en dat is ook wat de Bijbel zegt) is dat alle ellende z’n oorsprong vindt in het feit dat de eerste mensen (Adam en Eva) God doelbewust de rug toekeerden waardoor zonde, ziekte, geweld en dood de tot dan toe volmaakte schepping binnentraden en dat Farao van Egypte één van diegenen was die aan de zonde van onderdrukking en geweld toegaf.

Wat de eerstgeborenen betreft, dat de eerstgeborenen ook zuigelingen (baby’s) waren, wordt duidelijk doordat er vroedvrouwen aanwezig waren om de zwangere moeders te helpen, het kind te baren. (zie Exodus 1:15-22) Dit lijkt echter níet het geval te zijn bij die van de Egyptenaren. Daar is nl. geen sprake van vroedvrouwen! Deze eerstgeborenen kunnen dus al volwassenen geweest zijn. (zie Exodus 11:1-5)

En wat al die verschillende vertalingen betreft, je hoeft werkelijk geen theoloog te zijn om te zien dat die van elkaar verschillen!
Een voorbeeld:

“Onderzoekt de Schriften; want gij meent in dezelve het eeuwige leven te hebben; en die zijn het die van Mij getuigen. En gij wil;t tot Mij niet komen opdat gij het leven moogt hebben.” (Johannes 5:39-40 Staten-vertaling)

(Uitleg: Jezus dringt er bij de Joden van Zijn tijd op aan de Schriften ofwel de Bijbel (het Oude Testament) te onderzoeken zodat zij zouden weten dat Hij Degene was die zij als hun Messias verwachtten. De Joden meenden echter doordat zij de Bijbel in bezit hadden, het eeuwige leven te bezitten. Het vers zoals dit hier door de Staten-vertalers vertaald is, komt ook overeen met wat Jezus zegt over de “Overlevering der Ouden.” (zie Mattheüs 15:1-9) Het was déze overlevering, hen overgeleverd door ménsen, níet door God, die zij als de “Bijbel” waren gaan beschouwen en die door hen van groter belang geacht werd dan de Bijbel zelf. Zij bestudeerden “leringen van mensen” en niet die van God Zelf. Als zodanig kénden zij Jezus dan ook niet als hun Messias. Hadden zij de tijd genomen, de Bijbel te bestuderen zoals Jezus hen gezegd had te doen, dan zouden zij Jezus alsnóg (h)erkend hebben als de Messias.

“U bestudeert de Schriften en u denkt daardoor eeuwig leven te hebben. Welnu, de Schriften getuigen over mij, maar bij mij wilt u niet komen om leven te ontvangen.” (Joh.5:39-40 NBVertaling)

(Uitleg: Jezus zegt volgens de NBV-vertalers juist het tegendeel van wat de Staten-vertalers gezegd hebben: de Joden van Jezus’tijd bestudeerden wél de Bijbel. Wanneer zij dit inderdaad ook gedaan hadden, zouden zij Hem als hun Verlosser (h)erkend hebben. Het is daarom dan ook onbegrijpelijk dat zij ook daarna ongelovig bleven; de profeten hadden Hem duidelijk voorzegd! Het woordje “U” (in andere vertalingen zoals de Leidse vertaling, Vertaling Professor Brouwer, de Petrus Canisius en helaas ook die van het NBG “Gij”) is er bijgevoegd. Als de tijdgenoten van Jezus de Bijbel wérkelijk bestudeerd hadden, zouden zij niet alleen Jezus herkend hebben maar zouden zij er tevens achter gekomen zijn dat de “Overlevering der Ouden” niet meer dan menselijke tradities waren en bovendien niet in overeenstemming met Gods wil zoals geopenbaard in de Bijbel. Daar door de Joden aan hun overlevering meer gezag werd toegekend dan aan de Bijbel, waren zij stekeblind voor de Waarheid.

Het is nogal wat maar dit is een voorbeeld waardoor misverstanden m.b.t. het begrijpen van de Bijbel kunnen ontstaan. Het woord “almah” zou naar veluidt met één letter door vroegere vertalers veranderd zijn zodat dit ook “jonge vrouw” kan beteken. Zou dit zo zijn dan zou Maria de moeder van Jezus geen “maagd” maar een “jonge vrouw” zijn geweest. Jesaja 7:14 (want daar heb je het over), zou dan niet in overeenstemming zijn geweest met wat we in Lucas 1:26-38 lezen. Daar maakt Maria zelf duidelijk dat zij maagd is. Het woord “maagd” wat de Statenvertalers gebruikt hebben, is correct. En zo wordt weer duidelijk dat de Bijbel (Oude én Nieuwe Testament) één geheel is!

“De vraag is dan wél of de vertalers onder de leiding van Gods Geest gestaan hebben! Ik kan hier niet verder op ingaan omdat dit téveel ruimte in beslag zou nemen daar dit goed uitgelegd moet worden.” Ja, laten we hier inderdaad maar niet op ingaan, want dan moet je weer uitleggen hoe de vertalers van de statenvertaling onder leiding van god’s geest het hebreeuwse woord ‘almah’ hebben kunnen vertalen in ‘maagd’, terwijl dit aantoonbaar onjuist is. En laten we ook maar niet meer dieper ingaan op die kinderoffers. Daarover zijn nog een paar verzen niet genoemd en dat wordt weer drijfzand.

Josh, wat denk jij ervan?
Ton’s belangrijkste argument met betrekking tot numeri 5 was dat het niet over abortus kan gaan omdat god nooit onschuldige baby’s/embryo’s de klos laat worden van het handelen van de ouders. Jij staat hier lijnrecht tegenover, want in de discussie ‘De plaaggeest en de geplaagde deel 4’ ( http://apologeet.com/2009/07/27/de-plaaggeest-en-de-geplaagde/ ) schrijf je over de 10de plaag in Egypte: “Verder is het zo dat wie de plagen wreed vindt, moet bedenken dat ze worden toegemeten aan een volk dat een ander volk wreed onderdrukt middels ondragelijke slavernij en grootschalige kindermoord die genocide als oogmerk heeft. Als we beseffen dat Israël zijn eigendom is, mag er dan enige mate van represaille en straf zijn? Zelfs de laatste straf van het doden van alle eerstgeborenen stond nog niet in verhouding met wat de Egyptenaren de Hebreeërs aandeden: het doden van alle mannelijke baby’s die geboren werden”

Voor jou is het blijkbaar volledig te begrijpen dat god tienduizenden baby’tjes vermoord omdat de ouders van die baby’tjes dingen hebben gedaan die niet door de beugel kunnen (grappig toch dat twee christenen die beiden dezelfde ‘absolute moraal’ verkondigen hierin zomaar lijnrecht tegenover elkaar kunnen staat).
Vanuit jou standpunt zou je nog kunnen beargumenteren dat god de vrouw straft met een misgeboorte. Kun jij uitleggen wat er gebeurt met het embryo van een overspelige zwangere vrouw als haar schoot verschrompelt wanneer zij van de priester, die handelt in opdracht van god, het vloekbrengend water moet drinken?

Bas van Gorkum