Ik zeg wel ‘aller landen’, maar het is eigenlijk vooral in Nederland dat er zo’n groot onderscheid bestaat tussen de beide groepen. Dit is het gevolg van een historische ontwikkeling. Helaas. Reformatorischen en evangelischen staan zo dicht bij elkaar en toch wordt er vaak argwanend over de schutting gekeken. In het angelsaksisch taalgebied is dat wel anders. Daar wordt een gemiddelde, conservatieve, Reformed Church ingedeeld bij de evangelicals. Ik heb daar zoveel meer mee. Natuurlijk gaat het niet om mijn voorkeur, maar om een bittere noodzaak én opdracht.
De verschillen zijn heus niet niks:
- De reformatorischen zijn synodaal, terwijl de evangelischen congregationalistisch zijn.
- De reformatorischen houden vast aan de kinderdoop, terwijl de wederdopende evangelischen dat als een gepasseerd station beschouwen.
- In verband daarmee staat de verbondstheologie in een hoog vaandel bij de reformatorischen. De evangelischen – ze worden heel vreemd ook wel eens evangelikaal genoemd (ontbloot van het evangelie?) – hebben meer met een bedelingenleer en hebben een afkeer van de vervangingsleer die er vaak mee gepaard gaat.
- In de reformatorische kerken hecht men veel waarde aan de belijdenisgeschriften, terwijl evangelischen er tot voor kort vast van overtuigd waren dat je alleen de bijbel nodig hebt.
- Reformatorischen doen aan theologie, terwijl veel evangelischen dat als een overbodige luxe beschouwen.
- Reformatorischen zijn calvinistisch en verdedigen met verve de uitverkiezingsleer. De evangelischen benadrukken door de bank genomen liever dat de mens zelf zijn eeuwige bestemming kiest. Evangelischen zijn dus vaak arminianen.
- Reformatorischen benadrukken de grootheid van God, terwijl de evangelischen God overal te pas en te onpas bijhalen. De laatsten zijn dan ook vooral onder de indruk van de liefde van God.
- De reformatorischen doen aan liturgie en een kerkelijk jaar, terwijl de evangelischen aan een eenvoudige tweedeling tussen zangdienst en preek genoeg lijken te hebben.
- De reformatorischen zeggen ‘Heere’; de evangelischen hebben het over ‘De Heer’ (met een zachte Rotterdamse ‘r’).
Toch zijn er ook overeenkomsten. Beide groepen vinden dat ze gelijk hebben. Beide groepen beschouwen hun leer als het meest bijbelgetrouw. Beide groepen halen soms de neus voor de ander op.
Als je echter goed naar de kern van de christelijke boodschap kijkt, blijkt bovendien dat die overeenkomsten er meer toe doen dan de verschillen. Zowel reformatorischen als evangelischen houden vast aan de vijf Sola’s (alleen noemen de evangelischen ze meestal niet zo): sola gratia (alleen door genade), sola fide (alleen door geloof), sola Scriptura (alleen de Bijbel), solus Christus (alleen Christus), soli Deo gloria (alleen aan God alle eer). Samen hebben ze één Heer, één opdracht, één Geest die hen leidt, één toekomstig Jeruzalem.
Wanneer we kijken naar de secularisatie van Nederland, de geestelijke verloedering en verwildering van ons volk, de afkalving van de kerk door vrijzinnige tendenzen en de hang naar wereldgelijkvormigheid, de dreiging van binnenuit met in toenemende mate antichristelijke overheden (Balkenende is zowel zegen als anomalie) én de dreiging van buitenaf in de vorm van o.a. de islam en de klimaatcrisis, kunnen wij het ons niet veroorloven niet samen te werken.
Bepleit ik een organisatorische eenheid? Nee! Stel ik dat we onze leer op moeten geven ten gunste van de eenheid? Nee! God wil dat we één zijn en zo Gods heerlijkheid en liefde weerspiegelen. Ik roep dan ook op tot ootmoet, nederigheid, vergevingsgezindheid en erkenning van de ander als kind van God en medezuster en -broeder. We moeten initiatieven ontplooien waarbij we – zonder onze leer te grabbel te gooien en zonder dat we in éeen gebouw gaan zitten – bruggen slaan naar elkaar. In het verleden zijn er zulke initiatieven geweest. Denk aan de EO. Ook nu zijn er cross-verbanden. Ik denk dan aan bijv. de Whitefield Stichting. Ook vertrekken er al jaren kerkelijke mensen met de meer evangelisch getinte interkerkelijke geloofszendingen.
Maar er zullen meer van dit soort initiatieven moeten komen juist ook op plaatselijk niveau. De deur moeten we voor elkaar openzetten. We moeten samen werken en bidden om zegen van God op onze arbeid. We moeten de handen in slaan en samen op de knieën gaan om Deo Volente (nu denkt iedereen dat ik reformatorisch ben) een keer te brengen in Nederland en Europa. Misschien, misschien zal de Here ons land nog genade betonen.
Reformatorischen en evangelischen verenigt u!
Filed under: kerk, theologie | getagged: christelijke eenheid, evangelischen, reformatorischen
De Reformatorischen hebben de uitverkiezingsleer. Zij zullen daar niet van afstappen. Dus dit word nooit een éénheid.
Als je het geschenk van God niet aanneemt, dan blijf je met lege handen staan.
De Evangelischen nemen het geschenk van God aan.
Jezus te ontvangen in je hart kan dus niet op een andere manier gebracht worden.
Het grote verschil zit dus tussen de ontvanger en niet tussen de gever
De reformatorischen zullen blijven benaderen dat wij verkozen worden. Dat is bijbels. De evangelischen zullen benadrukken dat wij moeten kiezen. Dat is ook bijbels.
Uitverkiezing… : terwijl jij denkt dat je voor God kiest, heeft God al lang voor jou gekozen. God is niet onmachtig, Zijn soevereiniteit omvat , en bestuurt, ook onze beslissingen.
Zou het niet kunnen zijn dat Arminianisme en uitverkiezingsleer elkaar veel minder uitsluiten dan wij denken?
Er is een interessant boek van Paul Copan dat naar dit probleem van een filosofisch standpunt kijkt: That’s Just Your Interpretation”: Responding to Skeptics Who Challenge Your Faith (Grand Rapids: Baker, 2001). Bill Craig zegt iets in deze zin, dat Gods voorkennis/uitverkiezing chronologisch voorafgaat aan onze keuze en ons leven, maar rationeel het resultaat ervan is. Dat is in wezen een Arminiaans standpunt. Vanwege Gods souvereiniteit ben ikzelf geneigd een Calvinistisch standpunt in te nemen, zonder daarbij de menselijke verantwoordelijkheid uit te willen schakelen. Ik denk dat dat Arminianisme en uitverkiezingsleer twee kanten van dezelfde zaak zijn, nl. de theospectivische (uitverkiezing want God is souverein) en het anthropospectivische (arminiaans, want de mens moet zelf kiezen) wijzen van spreken van de Schrift.
Yossman, ik heb je karakteristieken even afgevinkt om te kijken of ik wellicht over moet stappen naar een andere kerk. Gelukkig kan ik blijven zitten waar ik zit.
Henk, het hele punt is dat we niet over hoeven te stappen. We moeten samenwerken.
of ik je typeringen erg correct vind laat ik maar even in het midden, maar dat we als gelovigen een moeten zijn, is omdat Jezus daarvoor bidt. Hoe durven we dan de muren hoog op te trekken en elkaar niet te zoeken!
Mijn typeringen kloppen volgens mij best wel. Ik heb er alleen wel een dosis humor aan toegevoegd. Op welke punten zit ik er naast?
Volgens mij zijn de overeenkomsten tussen katholieken (van orthodox slag) en reformatorischen vele malen groter dan die tussen reformatorischen en evangelischen en helemáál dan die tussen katholieken en evangelischen. Reformatorischen nemen vaak een tussenpositie in, en dan meestal dichter aan katholieke dan aan evangelische zijde. Nu, precies vijfhonderd jaar na Calvijns geboorte, is het historisch zo gegroeid om dit over het hoofd te zien. Maar dat is eigenlijk jammer. Zie hieronder je lijstje met aanvullingen/opmerkingen van katteklieke kant:
“De reformatorischen zijn synodaal, terwijl de evangelischen congregationalistisch zijn.” de katholieken zijn apostolisch-hiërarchisch; de reformatorischen nemen hier dus een tussenpositie in tussen ‘bottom-up’ en ‘top-down’.
“De reformatorischen houden vast aan de kinderdoop,” evenals de katholieken, die overdopen als godslastering beschouwen (doop van een volwassene die nooit eerder protestants of katholiek is gedoopt, is natuurlijk geen probleem)
.
“In verband daarmee staat de verbondstheologie in een hoog vaandel bij de reformatorischen. De evangelischen hebben meer met een bedelingenleer en hebben een afkeer van de vervangingsleer die er vaak mee gepaard gaat.” De bedelingenleer is absoluut onverenigbaar met de katholieke theologie, terwijl de verbondsleer er eerder op details van verschilt.
“In de reformatorische kerken hecht men veel waarde aan de belijdenisgeschriften, terwijl evangelischen er tot voor kort vast van overtuigd waren dat je alleen de bijbel nodig hebt.” De waarde die katholieken aan de Traditie hechten, mag bekend veronderschouwd worden. Reformatorischen hebben ook een krachtige overlevering, die hen behoedt voor het ‘sola scriptura ad absurdum’, aka ‘elke ketter zijn letter’
“Reformatorischen doen aan theologie, terwijl veel evangelischen dat als een overbodige luxe beschouwen.” De gemiddelde (Hollandse) katholiek mag best eens wat meer aan theologie doen, maar de katholieke Kerk als geheel heeft er al bijna 2000 jaar zeer veel ervaring mee.
“Reformatorischen zijn calvinistisch en verdedigen met verve de uitverkiezingsleer. De evangelischen benadrukken door de bank genomen liever dat de mens zelf zijn eeuwige bestemming kiest. Evangelischen zijn dus vaak arminianen.” Katholieken nemen hier een tussenpositie in: God is het die de eerste stap zet, de mens heeft de vrije wil om Hem al dan niet te antwoorden.
“Reformatorischen benadrukken de grootheid van God, terwijl de evangelischen God overal te pas en te onpas bijhalen. De laatsten zijn dan ook vooral onder de indruk van de liefde van God.” In de katholieke theologie en geloofsbeleving komen beide aspecten van God ruim aan bod, dus weer een tussenpositie
“De reformatorischen doen aan liturgie en een kerkelijk jaar, terwijl de evangelischen aan een eenvoudige tweedeling tussen zangdienst en preek genoeg lijken te hebben.” De katholieke Kerk is de ster in liturgie en kerkelijk jaar (nou ja, in Nederland kan ze nog wel wat leren …) en het is werkelijk een verademing voor ondergetekende kattekliek om ook liturgisch besef te zien in minstens een deel van de gereformeerde tak
“De reformatorischen zeggen ‘Heere’; de evangelischen hebben het over ‘De Heer’” (met een zachte Rotterdamse ‘r’). Katholieken willen het wereldwijd nog wel eens over Dominus hebben, maar over het algemeen wordt een gedragen, maar niet heel oude bijbelvertaling gebruikt. Momenteel is dat ‘De Heer’ (hé, de eerste overeenkomst tussen katholieken en evangelischen is gesignaleerd, ware het niet dat het bij ons natuurlijk met Brabantse of Limburgse r is!
)
“Toch zijn er ook overeenkomsten. Beide groepen vinden dat ze gelijk hebben. Beide groepen beschouwen hun leer als het meest bijbelgetrouw. Beide groepen halen soms de neus voor de ander op.” Ah, herkenbaar! En wat m.n. herkenbaar is voor mij, is dat dit voor groepen binnen de katholieke Kerk zo geldt. Wij scheuren niet gauw, maar elkaar de tent uitvechten komt wel eens voor … (zelfs Trente was een interne gelegenheid).
[...]
” Zowel reformatorischen als evangelischen houden vast aan de vijf Sola’s (alleen noemen de evangelischen ze meestal niet zo): sola gratia (alleen door genade), sola fide (alleen door geloof), sola Scriptura (alleen de Bijbel), solus Christus (alleen Christus), soli Deo gloria (alleen aan God alle eer).”
En juist over die punten zijn er helaas veel – onuitroeibare? – misverstanden over wat katholieken nou eigenlijk geloven en doen. Woon een keer een Mis bij en luister eens goed naar de teksten. Ja, er zijn theologische verschillen. Maar nog veel meer zijn vermeende verschillen of verschillende benaderingen van een bepaald aspect.
Tot zover deze katteklieke analyse. E.e.a. na jarenlang intensief deelgenomen te hebben met evangelischen en gereformeerden/hervormden van allerlei slag aan christelijke internetdiscussiefora in den lande, en na het bijwonen van en deelnemen aan kerkdiensten van veel verschillende denominaties.
Heel erg bedankt voor je reactie. Ik heb nog overwogen om de orthodoxe katholieken mee te nemen in de vergelijking. Dat zou niet onterecht zijn. We hebben zoveel gemeen. Even in het kort.
Ik denk dat je schromelijk overdrijft wanneer je zegt dat katholieken meer gemeen hebben met de reformatorischen dan de reformatorischen met de evangelischen. De twee laatste groepen zijn toch beide protestants in theologie. Blijkt ook wel uit het feit dat er in het angelsaksisch taalgebied maar één woord voor is: evangelicals. Maar ja, dan wordt er in de USA ook wel eens gesproken over ‘evangelical Roman Catholics’ (als ik me niet vergis).
Overigens zijn er ook overeenkomsten tussen evangelischen en katholieken: (a) de charismatische beweging bestaat zowel binnen de evangelischen als de katholieken, (b) evangelischen hebben minder last van de antithese luther vs ‘papisme’; wij zijn immers kleinkinderen van de hervormers.
T.a.v. synode: de synodevorm staat denk ik toch nog dichter bij de congrgationalistische vorm dan bij de episcopaalse (RKK). Synodale en congrgationalistische kerkverbanden zijn min of meer democratisch van aard. Het episcopaalse systeem houdt vast aan apostolische successie.
T.a.v. kinderdoop. Aan protestantse kant is de doop een zinnebeeld van eenwording met Christus en inlijving in het lichaam v Christus. In RKK is kinderdoop toch vooral afwassing van erfzonde.
T.a.v. uitverkiezingsleer. RKK lijkt op juist op Arminianisme met toevoeging van werken als middel tot zaligmaking.
Er zijn punten waarop reformatorischen, katholieken en evangelicals samen kunnen en moeten werken. twee staan bij mij dan gelijk op het netvlies:
1. Apologetiek of geloofsverdediging. De klassieke apologetiek leunt bijvoorbeeld zwaar op de scholastici. Ik ben zelf bezig met een boek van Peter Kreeft, filosofoof, katholiek, orthodox, kind van God. Toen ik aan het boek begon kreeg ik tranen in mijn ogen van ontroering. Want zo wil God het.
2. Morele issues. Denk abortus, homoseksualiteit, euthanasie, etc. Samen moeten we een vuist maken tegen het oprukkende secularisme. Samen moeten we laten zien dat de kerk ook één kan zijn.
“Ik denk dat je schromelijk overdrijft wanneer je zegt dat katholieken meer gemeen
hebben met de reformatorischen dan de reformatorischen met de evangelischen.”
Op mijn beurt denk ik dan dat je de overeenkomsten tussen evangelischen en reformatorischen te rooskleurig inziet, ondanks dat zij bijvoorbeeld wel de sola’s onderschrijven. Er zijn takken van evangelischen (let wel: ik zeg niet alle, of nog maar de meeste evangelischen) van wie je je oprecht kunt afvragen of ze überhaupt wel christenen zijn. Denk aan excessen zoals een Tod Bentley, die doopt in de Naam van de Vader, de Zoon en de holy BAM BAM BAM! Of het prediken van het welzijnsevangelie, volgens welke materiële welvaart en fysieke gezondheid samenhangen met de sterkte van je geloof. En volledig losgeslagen creationisten die hun kop in het zand steken m.b.t. de wetenschap en tot de gekste bijbeluitleg komen (al heb ik hen nog nooit zien beweren dat de aarde plat is), enz. Bij reformatorischen en andere gereformeerden heb ik me nog nooit afgevraagd of ze christenen zijn, daar is het me 100% duidelijk, hoe zeer ik het ook soms theologisch gezien met hen oneens kan zijn.
“Overigens zijn er ook overeenkomsten tussen evangelischen en katholieken”
Zeker, ze zijn er, maar veel minder dan tussen gereformeerden en katholieken. Zoals gezegd, heb ik jaren ervaring met beide groepen christenen en ik voel me vele, vele malen meer verwant met gereformeerden, zowel w.b. hun theologie, hun manier van bijbellezen, hun geloofsbeleving (ja, op dat gebied zelfs en misschien wel vooral bij reformatorische takken!) en hun liturgie. Mijn vriend is gereformeerd en dat gaat prima samen, terwijl ik me afvraag of ik het ooit uit zou houden in een relatie met een evangelisch christen (of hij met mij, for that matter).
De charismatische beweging binnen de RKK is overigens klein, en houdt zich qua theologie netjes aan de katholieke leer. Ik denk dat ik me in een charismatisch Mis wel een vreemde eend in de bijt zou voelen, maar ik zou er niet de onrust krijgen die ik in een protestants-evangelische viering krijg, omdat ik weet dat het qua achtergrond in ieder geval wel goed zit.
“T.a.v. synode”
Klopt, daar zitten gereformeerden dichter bij evangelischen dan bij katholieken.
“T.a.v. kinderdoop”
) en zeker is het ook de eenwording met Christus en inlijving in het Lichaam van Christus. Die twee spreken elkaar absoluut niet tegen. De doop wordt niet als een soort magic trick gezien in de RKK, enkel als wat Petrus erover zei in Handelingen 2:38 en wat ook de vroege kerkvaderen steeds hebben doorgegeven.
Dit is typisch zo’n geval waar de verschillen minder groot zijn dan ze lijken. Jazeker wast de doop de erfzonde af (ook de protestantse, hoor
“T.a.v. uitverkiezingsleer.”
De eerste canon van Trente over de rechtvaardiging luidt aldus:
Als iemand zegt: dat de mens door zijn werken, die door de krachten van de menselijke natuur, of door de leer van de wet gedaan zijn, zonder de goddelijke genade van Christus, gerechtvaardigd kan worden vóór God, hij zij veroordeeld.
Het belang van werken heeft direct te maken met de vrije wil – die echter zonder de genade nooit afdoende kan zijn. Lees dit eens als je meer details wilt weten.
Overigens, mocht je interesse hebben in nadere uitleg over hete theologische hangijzers tussen protestanten en katholieken, dan kan ik je de onlangs begonnen sectie Katteklieke antwoorden op mijn blog aanraden. Verzoeknummers zijn welkom
“Er zijn punten waarop reformatorischen, katholieken en evangelicals samen kunnen en
moeten werken. twee staan bij mij dan gelijk op het netvlies:
1. Apologetiek of geloofsverdediging.”
Bij apologetiek naar atheïsten, ietsisten, moslims enz is samenwerking tussen protestanten en katholieken inderdaad mogelijk én ook nodig. Toch is het niet altijd eenvoudig, omdat we ook onderling verdeeld zijn. Dat geldt voor alledrie de genoemde groepen onderling. Naar buiten toe kunnen zulke interne onenigheden de boel hopeloos vertroebelen.
“2. Morele issues.”
Weer eens, en ik denk dat dit hét onderwerp is waar we het beste door één deur kunnen en dus ook het beste kunnen samenwerken. Zelf stem ik op de CU omdat dat m.i. de enige partij is die opkomt voor de waarden en normen waarvan ik denk dat het de juiste zijn. Dat terwijl de CU in haar geleden nou niet bepaald katholiek-vriendelijk is (dan heb ik het niet zozeer over het als lid moeten onderschrijven dat de CU haar politiek o.a. op grond van de 3FvE bedrijft, maar over de manier waarop leden en kiezers uit bepaalde gereformeerde en evangelische hoek over katholieke leden denken – zeker als die verkiesbaar opgesteld staan).
Het duurde even maar daar ben ik dan weer.
Bentley en het welvaartsevangelie zijn excessen die echt als marginaal moeten worden beschouwd.
Er bestaat in continentaal Europa een enorm arrogante houding t.a.v. het creationisme. Creationisme heeft niet stilgestaan in de afgelopen decennia. Het heeft te maken – begin ik te geloven – met een dieper liggend verschil tussen Amerika en Europa. Amerika: nog een beetje modernistisch, hoort bij het angelsaksisch taalgebied met z’n analytische filosofie. Europa: postmodernistisch, gevlucht in vrijzinnigheid, irrationaliteit en epistemologische vertwijfeling. Europa is ‘gezwicht’ voor de wetenschap terwijl christenen in Amerika lachen om de wereldbeschouwelijke vooroordelen waarmee de wetenschap behept is. Wist je dat een reformatorische krant als het Reformatorisch Dagblad een creationistisch standpunt voorstaat?
Je quote van Trente is werkelijk geweldig!
Ik lees je katteklieke antwoorden met interesse!
Apologetiek. Ben ik niet met je eens hoor. We moeten voorzichtig zijn, maar onze verschillen hoeven niet de boel te vertroebelen. Het gaat om een epistemologische fundering van het bestaan van God, de christelijke moraal, de historische betrouwbaarheid van de NT documenten, de feitelijkheid van de opstanding van onze Heer Jezus. Plantinga (hardcore Reformed Epistemologist) werkt al jaren op Notre Dame (Indiana).
Dank voor je antwoord
Ik ben geabonneerd op deze thread, dus ik zie vanzelf wanneer er weer iets is. Er is absoluut geen haast bij! Zelf heb ik momenteel ook niet zoveel tijd, maar ik denk dat we er ook aardig uit zijn inmiddels 
Op mijn blog betoog ik waarom volgens mij wetenschap en geloof – en evolutie en christendom – elkaar niet bijten. Ik ben het wel met je eens, dat er heel veel vooroordelen van béide kanten zijn op dat gebied. W.b. RD: ik weet dat veel reformatorische (bevindelijk gereformeerde) christenen de scheppingsleer aanhangen. Dat vind ik – eerlijk is eerlijk – één van de mindere dingen van hun theologie, maar ik lig er ook niet wakker van
Hun theologie over het algemeen is één geheel en geworteld in de traditie (haha, vies woord 
) en dan kan ik het hebben.
Apologetiek: dat zijn inderdaad allemaal duidelijke voorbeelden waar we superdelux kunnen samenwerken! Vandaag heb ik een boek van de ex-priester (nou ja, ex … maar dat leg ik vast nog wel ‘ns uit op m’n blog
) ds Hegger binnengekregen, “Eén in de levende Christus”. In eerdere boeken ging hij keihard tekeer tegen de RKK, maar in dit boek zoekt hij veel meer de dialoog. Ff doorgebladerd en ik vind het veelbelovend! Daadwerkelijk lezen zal nog wel ff op zich laten wachten, maar wat in het vat zit, verzuurt niet.
(en gooi de post die ik net plaatste, maar weg – die staat niet op de juiste plaats!)
Dank voor je antwoord
Ik ben geabonneerd op deze thread, dus ik zie vanzelf wanneer er weer iets is. Er is absoluut geen haast bij! Zelf heb ik momenteel ook niet zoveel tijd, maar ik denk dat we er ook aardig uit zijn inmiddels 
Op mijn blog betoog ik waarom volgens mij wetenschap en geloof – en evolutie en christendom – elkaar niet bijten. Ik ben het wel met je eens, dat er heel veel vooroordelen van béide kanten zijn op dat gebied. W.b. RD: ik weet dat veel reformatorische (bevindelijk gereformeerde) christenen de scheppingsleer aanhangen. Dat vind ik – eerlijk is eerlijk – één van de mindere dingen van hun theologie, maar ik lig er ook niet wakker van
Hun theologie over het algemeen is één geheel en geworteld in de traditie (haha, vies woord 
) en dan kan ik het hebben.
Apologetiek: dat zijn inderdaad allemaal duidelijke voorbeelden waar we superdelux kunnen samenwerken! Vandaag heb ik een boek van de ex-priester (nou ja, ex … maar dat leg ik vast nog wel ‘ns uit op m’n blog
) ds Hegger binnengekregen, “Eén in de levende Christus”. In eerdere boeken ging hij keihard tekeer tegen de RKK, maar in dit boek zoekt hij veel meer de dialoog. Ff doorgebladerd en ik vind het veelbelovend! Daadwerkelijk lezen zal nog wel ff op zich laten wachten, maar wat in het vat zit, verzuurt niet.
Christipedia.nl is een recent initiatief waarin bijbelgetrouwe evangelische, reformatorische en andere gelovigen kunnen samenwerken (‘verenigt u!’ roept Jos) aan de bouw van een betrouwbare internetencyclopedie voor christenen. Ieder die de grondslag onderschrijft, het nut inziet en wil meewerken, is welkom. Hopelijk draagt dit initiatief ook bij aan de apologetische toerusting waar Jos voor pleit.
Het onderscheid tussen evangelischen en reformatorischen in bovenstaand artikel van Jos vind ik aardig raak getypeerd.
Kees,
Dank je voor je reactie. Christipedia.nl is inderdaad een mooi voorbeeld van samenwerking tussen evangelischen en reformatorischen. Ik zet wel enkele vraagtekens bij het bestaansrecht van Christipedia. Moeten wij niet veeleer juist op Wikipedia aanwezig zijn en zo onze stem laten horen? Tegelijk besef ik dat Christipedia ook in een behoefte kan voorzien.
Ik zal in de nabije toekomst zeker overwegen mee te gaan schrijven. Eerst maar eens beginnen aan mijn studie MA Christian Thought.
Groet, Jos
Hoi Jos,
Christipedia is niet zonder nut. In het NT is sprake van de school van Tyrannus en de Areopagus. In de school van Tyrannus onderwees Paulus de discipelen. Op de Areopagus sprak hij tot wijzen van deze wereld. Christipedia is meer de school van Tyrannus, Wikipedia daarentegen is meer een Areopagus of Athene, waar allerlei ideeen samenkomen. In de school van Tyrannus worden de discipelen toegerust, om voor God te leven, te onderscheiden tussen goed en kwaad, waar en onwaar, en antwoorden te geven op vragen uit de wereld.
Groet, Kees
Leuk argument ontleend aan de Bijbel
Je hebt helemaal gelijk als je niet exclusief voor een christelijke variant kiest die in z’n eigen ‘zuiltje’ wereldvreemd gaat zitten wezen. Inderdaad, christenen hebben toerusting nodig. Helemaal mee eens. Goed initiatief! T.z.t. doe ik graag mee, maar ik wil me eerst academisch bekwamen op het gebied van apologetiek.