De halve maan en de 'star spangled banner'
Tenminste volgens president Obama is dat zo. Zijn bezoek aan het Midden Oosten ligt al weer achter ons. Maar vergeten zijn we het niet. Zijn toespraak in Caïro was één groot charmeoffensief en daarom is het niet verwonderlijk maar wel triest dat jodenhaat en christenvervolging in de moslimwereld niet ter sprake kwamen.
Vlak voor Obama afreisde naar het Midden Oosten stond Obama de Amerikaanse pers te woord. Dat verklaart waarom de Europese media deze uitspraak niet opgepikt hebben. Misschien ook wel omdat alles wat negatief over Obama is hier door de vooringenomen pers weg wordt gefilterd.
Want raar was het wat hij zei. Obama kon blijkbaar niet rekenen toen hij zei dat de Verenigde Staten gezien kunnen worden als een van de grootste moslimlanden ter wereld. Werkelijk verbazingwekkend. In Indonesië wonen 200 miljoen moslims, India heeft er 156 miljoen, terwijl Pakistan zo’n 150 miljoen moslims heeft. De Verenigde Staten hebben er zo’n 2,3 miljoen!
Kijk niet alleen naar totale aantallen. De verhoudingen zijn minstens zo belangrijk. In India, een hindoeïstisch land, is 13% moslim, terwijl dat in Indonesië 86% van de bevolking is. In Pakistan is dat percentage nog hoger: 97%. Hoe komt Obama erbij dat de minder dan 1% moslims in de Verenigde Staten dat land tot een van de grootste islamitische staten maakt?
Is de wens de vader van de gedachte? Misschien vindt hij zijn charmeoffensief naar de islam zo belangrijk dat de feiten ondergeschikt gemaakt worden aan de droom. Enkele maanden geleden op bezoek in Turkije zei Obama nog dat Amerika geen christelijk land is. Maar Amerika zou wel tot de grootste moslimlanden gerekend kunnen worden?
Het christelijk geloof mag ook in de Verenigde Staten op zijn retour zijn, maar met een wekelijks kerkbezoek van ongeveer 25% (dat is 75 miljoen mensen) kun je toch nauwelijks zeggen dat Amerika niet christelijk, maar wel islamitisch is. Zo’n 62% van de Amerikanen beschouwen Amerika dan ook terecht als een christelijk land. Terecht in de cultuur-historische zin.
Obama zet blijkbaar in op een goede relatie met de islam. Hij beschouwt dat als een van de belangrijkste dingen die hij voor elkaar wil krijgen. Hoever zal Obama gaan in zijn liefdesrelatie met de islam? Moet Israël bang worden dat het onder druk gezet zal worden om verregaande concessies te doen om de moslimwereld tevreden te stellen? Moet veerdrukte minderheden maar accepteren dat ze in de dialoog tussen islam en Obama niet ter sprake komen? Moet de waarheid het ontgelden om er hier een hoger doel gediend wordt?
Gearchiveerd onder: column, opinie, politiek getagged: | charmeoffensief, dialoog, Israël, Midden Oosten, minderheden, Obama
