Je probeert theologie en wetenschap te integreren zeg je. Theologie ís wetenschap, en als zodanig onderworpen aan de wetenschappelijke methode. Integreren is dus niet eens nodig. De beperkingen van de wetenschappelijke methode (m.n. herhaalbaarheid) sluiten uit dat God ermee gevonden kan worden. God wil ook geen onpersoonlijke, rationeel afgedwongen erkenning, maar een relatie. Frappant dat Jezus Zich daarom zelf “de waarheid” noemt.
Tot slot: er is zoveel bewijs dat de Big Bang theorie en evolutie in elk geval niet waar zijn, dat er geen discussie nodig is of die ‘waar’ zijn. Het is een model dat nooit de potentie gehad heeft die status te bereiken, hoeveel mensen die ook geven; bovendien zijn beide theorieën naar hun aard onwetenschappelijk, daar ze wat wetenschappelijk onmogelijk is mogelijk verklaren door het zover terugplaatsen in de tijd en verlengen van tijdsperioden dat de aannames principieel onverifieerbaar zijn.
Succes met je denken en communiceren!

Dus: Geen Schepper, geen absolute waarheden, geen zedige moraal en … zo kan eenieder doen wat hij/zij maar goed vindt ongeacht de consequenites die hier voor de naaste uit voortvloeien. Dit wordt ook wel de “Wet van Thelema” genoemd, “Doe wat gij wilt, zal de gehele wet zijn”

Maar … als er wél een Schepper is Die de goede zeden in ons gelegd heeft, wéten we dat kwaad ook daadwerkelijk kwáád is, wéten we dat datgene wat Hitler en Stalin gedaan hebben, kwaad is. God heeft ons nl. naar Zijn evenbeeld geschapen:

“En God zeide: Laat Ons mensen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en dat zij heerschappij hebben over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over het vee en over de gehele aarde, en over al het kruipend gedierte dat op de aarde kruipt. En God schiep den mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze. En God zegende hen en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar en vermenigvuldigt, en vervult de aarde en onderwerpt haar en hebt heerschappij over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over al het gediete dat op de aarde kruipt.” (Genesis 1:26-28)

Wat betekent nu naar “het beeld en gelijkenis van God” geschapen zijn? Dit wil zeggen dat wij net als onze Schepper een eigen wil hebben en dezelfde gevoelens voor de absolute waarheden hebben zoals Hij die in ons gelegd heeft. Tevens moeten we erop letten dat God alles “naar zijn aard” geschapen heeft: ofwel: het gelijke brengt het gelijke voort! Enkele voorbeelden: een leeuwin brengt een welp voort, een paard een veulen, een koe een kalf en een mens (vrouw) een kind. Wanneer de mens uit diezélfde onpersoonlijke bron (een “oerslijmpje”) voortgekomen zou zijn als het dierenrijk, zou er hoegenaamd geen verschil tussen mens en dier moeten zijn! Onze “voorouders” zouden dan diezelfde vissen, vogels en overige dieren zijn waarover God ons de heerschappij gegeven heeft! Wie waren dan mijn eerste voorouders? wel, papa vis, moeder vogel en vader koe en piet de kanarie!

Dat God alles “naar zijn aard” geschapen heeft, wordt nog eens duidelijk uit het volgende: De mens kan lang van tevoren bepaalde zaken plannen. Het dier heeft die mogelijkheid echter niet. Een hond kan misschien wel “beslissen” om op een bepaald moment bijv. de tuin in te willen, hij kan echter níet lang van tevoen bepaalde plannen opstellen, een mogelijkheid die de mens wél heeft.

Een ander punt is dit: God had vlak na de zondvloed tot Noach die deze wereldwijde catastrofe samen met zijn familie overleefd had het volgende gezegd:

“Voortaan al de dagen der aarde zullen zaaiing en oogst en koude en hitte, en zomer en winter, en dag en nacht niet ophouden.” (Genesis 8:22)

Zie je Bas, de dag moet nog aanbreken dat die níet meer aan zal breken! Begrijp je het? Ook wat de zomer en winter betreft, door de eeuwen heen hebben we tot nu toe zomer en winter gekend en dit zal zo ook blijven (ondanks al de angstaanjagers met hun “opwarming” van de aarde.) God heeft Zijn belofte door de eeuwen heen dus altijd gestand gedaan. En … tot nu toe heeft de zon nooit té dicht bij de aarde gestaan waardoor alle leven op aarde zou verdampen. Ook heeft die nooit eenmaal te vér van de aarde afgestaan waardoor alle leven op aarde zou bevriezen. Hoie zou dát nu toch komen! Toeval? Zeer waarschijnlijk zeer zeker niet! Maar … daar jij wél in de evolutie-theorie gelooft (en denk eraan: dit is slechts een THEORIE!), dan weet jij wel alles te verklaren.

De wetenschap zal zich niet druk maken over de stelling dat het een god was die het allereerste duwtje gaf op voorwaarde dat die god zich op geen enkele manier na dat eerste duwtje ooit nog bemoeit met de gang van zaken in het heelal. Dus geen boeken laten schrijven, geen zonen sturen, geen profeten of andere mensen boodschappen sturen, en op geen enkele andere manier zich in het heelal manifesteren.

In dat geval blijf namelijk het naturalisme waar we met z’n allen zo prat op gaan recht overeind. En het allereerste moment blijft dan nog steeds een groot metafysisch vraagstuk, omdat zeggen dat het god was die het eerste duwtje gaf (een god die voldoet aan bovenstaande voorwaarde!) niets toevoegt of wegneemt.

“Wie kan het schelen dat Bas van Gorkum zoveel tijd, ruimte en massa verspilzucht vindt”. Zo lust ik er nog wel één. Wie kan het schelen dat de Apologeet zo graag een absolute moraal wil postuleren waarvan de ‘absoluutheid’ niet te toetsen is (zie de discussie op http://apologeet.com/2009/07/27/de-plaaggeest-en-de-geplaagde/#comment-506 ).

Bas van Gorkum

Overigens maakt het heel veel uit hoor of het begin een duwtje heeft gehad van een god of niet. Zo niet, dan zitten we met de vraag wat de oorzaak van het duwtje was – een groot metafysisch vraagstuk. Zo wel, dan verandert dat voorgoed de plausibiliteit van het naturalisme waar we met z’n allen zo prat op gaan. Geen wonder dat de Nieuwe Atheïsten het in ieder geval niet met je eens zijn.

Verder is je afwijzing van God als verspilzuchtige wel heel flinterdun beargumenteerd. Wie kan het schelen dat Bas van Gorkum zoveel tijd, ruimte en massa verspilzucht vindt. Misschien heb je gewoon weinig gevoel voor epische omvang en grootse grandeur. Ik geef niet veel om sarkasme, maar als je nog een goed argument hebt…

Stel onze zon en de negen planeten voor als zandkorrels. Het heelal dat we tot nog toe hebben ontdekt telt meer van dit soort zandkorrels dan er op alle stranden van onze wereld bij elkaar te vinden zijn*. Al die biljoenen en biljoenen zandkorrels, allemaal gemaakt om op één klein zandkorreltje een korte tijd een persoonlijke relatie aan te gaan met de daarop levende wezentjes! En wat te denken van de tijd. Op de klok van de aarde is de persoonlijke relatie van god met de mens (gerekend vanaf de tijd dat de mens begon te schrijven) slechts een fractie van een seconde, een haarfijn krasje op de wijzerplaat.

Er zijn christenen die zullen zeggen dat dit alleen maar aantoont hoe groot god is, en dat god buiten de tijd staat en dus niet een paar miljard jaar hoeft zitten wachten om zijn relatie aan te kunnen knopen. Maar die christenen missen het punt. Waarom zulke giga-hoeveelheden tijd, ruimte en materie, als het er alleen om gaat ons gedurende enkele duizenden jaren met een boek, een gekruisigde zoon, en hier een daar een wondertje, te testen of we echt wel in hem willen geloven? Christenen zijn altijd zo gericht op zingeving. Een god die al die onmetelijke hoeveelheden tijd, ruimte en materie nodig heeft alleen om zijn geloofsspelletje hier op aarde met ons te kunnen spelen… zo’n god kun je grootschalige megalomanie en zinloze spilzucht verwijten.

Bas van Gorkum

* http://www.youtube.com/watch?v=0co8PD8zTT0

Zeer interessant!

Groet,

Peter Burgers